Ποίηση – Το βιβλίο της ζωής –

Ποίημα

Το βιβλίο της ζωής…
Πρόλογος, κεφάλαια, επίλογος,
γραμμένα με της ψυχής τη πέννα,
μελάνι ανεξίτηλο,
γράφονται ένα- ένα….
Μπόρες, φουρτούνες έρχονται,
έρχονται τρικυμίες,
μα σαν καταλαγιάσουνε,
γίνονται νηνεμίες.
Φουρτουνιασμένη θάλασσα,
το κύμα ανταριάζει,
λυσσομανεί και σαν θεριό,
να σε κατασπαράζει…
Πάτα καλά στα πόδια σου,
σπρώξε βαθιά το κύμα,
εναντιώσου θαρρετά,
μην σου κόψει το νήμα.
Κι αν είν’ το κύμα δυνατό,
στα βράχια σε κτυπήσει,
γιατρικό το αλμυρό νερό,
και την πληγή θα κλείσει.
Στήριγμα θα γινεί,
ο ριζωμένος βράχος,
μην σκιαχτείς την μπόρα σου,
δεν είσαι πιά μονάχος.
Σκληρή η ζωή ,μας παίζει,
μπαμπέσικα παιχνίδια,
ρίχνει τα ζάρια κι όπου πάν,
μας ρίχνει στα τσακίδια.
Οι δυσκολίες στη ζωή,
θέλουνε αντιστάσεις,
θέλει δύναμη ψυχής
σ’ όλες τις περιστάσεις.
Άβατος και ανηφορικός,
ο Γολγοθάς σου μοιάζει,
δίπλα αν έχεις τον Χριστό,
ποτέ μην σε τρομάζει.
Απρόβλεπτα κι αν συναντάς,
εμπόδια στο δρόμο,
ελπίδα, τόλμη, θέληση,
υπομονή και μόνο.
Ρόδινες μέρες ,λαμπερές,
φως ήλιου θα φέξει,
όσα η μοίρα έστειλε,
μαζί σου για να παίξει.
Ουράνιο τόξο θα φανεί,
θα πάψει η καταιγίδα,
όσο κι αν η ψυχή βυθίζεται,
δεν χάνει την ελπίδα.
Σκληρή και γλυκιά μαζί,
χαρές και πίκρες δίνει,
δικό μας το βιβλίο της,
δική μας κι η ευθύνη.
Παίρνουμε το βιβλίο της,
και το μετροφυλλούμε,
στα δύσκολα τα βάσανα,
μέσα βαθιά πονούμε.
Κεφάλαια υπάρχουνε,
σελίδες με χαρά,
αναπολούμε τις στιγμές,
χαίρεται κι η καρδιά.
Απρόβλεπτος ο επίλογος,
το τέλος ποιός το ξέρει;
ζήσε την κάθε σου στιγμή,
κι ότι η τύχη φέρει……..

©2025 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια