Μοντέρνα ποίηση – Ντρέπομαι. . . –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Ντρέπομαι…
Ψιθυρίζω αηδιασμένη
πως ντρέπομαι για λογαριασμό του
Κάποιες στιγμές
ο απάνθρωπος ξεχωρίζει για το θράσσος του,
γι΄αυτό το απύθμενο πηγάδι
που συνεχίζει με πείσμα να ξερνά χολή.
Νεότερη αναρωτιόμουν
γιατί πότιζαν μ΄ αυτό το μολυσμένο νερό,
που επίμονα παλεύει να διαβρώσει κάθε τι δυνατό…

Πέρασαν οι μέρες με τα παραμύθια
Πέρασαν οι μέρες με τα κυνηγητά
Πέρασαν οι μέρες με τα ντροπαλά φιλιά
για να μάθω τελικά γιατί το επέλεγαν τα όρνια
που κοίταζαν από τα πιο χαμηλά κλαδιά.

Είχαν την αρρώστια ‘Γιατί αυτοί και όχι εγώ’
Αρρώστια βαριά και πολλές φορές δίχως γιατρικό
που τυφλώνει την ψυχή και το μυαλό.
Ξεκινούσαν τα ποτίσματα
κάθε στιγμή που γεννιόταν η ομορφιά.
Αδιάφορο αν ήταν ξημέρωμα ή δειλινό
αρκεί τ΄ ανθισμένα λουλούδια να χάνανε την ομορφιά
να σκορπούσανε τα πέταλα
να εξαφανιζόταν η μυρωδιά
να μαύριζαν τα φύλλα
να χανόταν η χαρά.

Μετά τη ‘θυσία’
γλέντι τρικούβερτο η άκαρδη καρδιά,
που κρύβεται τρομαγμένη σε κάθε άγνωστη σκιά.

Γιατί η ύαινα φοβάται κάθε τι που σέρνεται κοντά
Γιατί η σάπια ψυχή αντέχει στα σκοτεινά… πάντα μοναχιά

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα