Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Τρέμω την ώρα
που οι σιωπές γίνονται λέξεις
κι ο πόνος αποκτά τόξο, ξίφος, αστραπή,
για να τιμωρήσει δίχως έλεος.
Ώρα σκοτεινή
όταν οι μάγισσες-εξομολογήσεις
προσκυνάνε δίχως ντροπή
μια τιμωρία, μια εκδίκηση, μια σιωπή.
Αδιάφορη η ζωή –
στέκεται θεατής
σ΄αυτήν την ανελέητη άλωση της ψυχής.
Μα τω Θεώ, λυπάμαι
Μοιάζεις φοβισμένος θεατής
σε τρενάκι τρόμου,
παραδομένος στον ίλιγγο-εκδικητή
όταν εκείνες σε στοχοποιούν.
Ασυγκίνητη
αφήνω ασχολίαστη την ιστορία,
να εξελιχθεί.
Ίσως δεν το μάθεις ποτέ
μα έχω ήδη συναινέσει
για την “εκπαίδευση” σου.
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα