Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Ορειβάτης
στην ερημιά που επέλεξα
ως την πιο ψηλή κορφή
που πρέπει να κατακτηθεί.
Σακίδιο επιβίωσης
μία πίστη
-γεννημένη ως δίδυμος αδελφός-
σε κάτι ανώτερο και ανεξήγητο
κι ένας σεβασμός
για τη γη
που ρούφηξε αίμα ηρώων
για ν΄ ανθίσει.
Δίχως συντρόφους
Δίχως σημαία επανάστασης
Δίχως σχοινί ασφαλείας
Ξυπόλητος
για να νιώσω
τα σκουριασμένα καρφιά
των προγόνων μου.
Να γειωθώ
Ν΄ ανατριχιάσω με τις ανάσες
που άφησαν οι προηγούμενοι
καθώς κουβαλώ τις μνήμες τους.
Με χέρια γυμνά
για να ψηλαφίσω τις πληγές
που ακόμα κλαίνε μέσα στους βράχους.
Με ακάλυπτο το κεφάλι
για ν΄ ακούσω
τον αγέρα και την ηχώ της Ιστορίας,
που δε φοβάται
ν΄ αποκαλύψει
την ιερή αλήθεια της φυλής.
Νικητής
από τους πρόποδες,
στην κοιλάδα του φωτός,
καταριώντας τους κόρακες
που αποφάσισαν
να φέρουν το σκοτάδι.
Εγώ είμαι ακόμη εδώ
όχι σαν σκιάχτρο
σαν ορκισμένος πολεμιστής του Θεμιστοκλή
που αψηφά τον θάνατο
και τιμωρεί
την ατίμωση του εισβολέα.
Σκαρφαλώνω…
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
