Ποίημα
Παράκαμψη
στο όνειρο,
δύσκολος δρόμος,
κακοτράχαλος,
βαμμένος με μπογιά που ξεφτίζει απ’ το χρόνο,
επαναπροσδιορισμοί
που λαχταρούν αχτίδες
μα συναντούν σκοτάδια,
και ψάχνει το μυαλό,
εκείνη… τη σωστή πορεία,
εκείνη που
πρώτη χαράχτηκε
στης νιότης
τα ξενύχτια,
μέσα στην παραζάλη
της εφηβείας,
μα η παράκαμψη σε οδηγεί
εκεί που ο λαβύρινθος
διασταυρώθηκε
με τους δαίμονες
του όχι.
Ψάξε ξανά,
μη σταματήσεις να γυρεύεις,
όταν ο κύκλος
σταματήσει να χορεύει,
θα είσαι πάλι
στην αφετηρία που ζητάς.
Ποτέ
δεν είναι αργά
για διψασμένους ονειροπόλους.
©2023 Καλλιόπη Θωμά
Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας

Θα κρατήσω τον στίχο…. ‘Ποτέ δεν είναι αργά για διψασμένους ονειροπόλους’
Μακάρι να μπορουσε ο άνθρωπος να ονειρεύεται ως το τέλος. Αυτό θα ήταν η μεγαλυτερη πηγη ελπίδας!! Ευχαριστώ πολύ!! ❤❤