Σκέψεις – Χριστουγεννιάτικη θλίψη –

Σκέψεις

Έμπλεξα τη θλίψη μου στις γιορτινές κορδέλες
Την άφησα ελεύθερη να χορεύει με μάτια κλειστά
γύρω απ΄το χριστουγεννιάτικο δέντρο.
Μια ανάμνηση σαν φλόγα κεριού
τρεμόπαιξε σε αλλοτινές ημέρες.
Της μάνας το φιλί ξανάνιωσα,
η αγκαλιά της με σκέπασε με της αγάπης πέπλο.
Για μια στιγμή παιδί ξανάγινα,
άνθισα σαν το λευκό το κρίνο.
Τη ζέστη απ΄του πατέρα την παλάμη ένιωσα.
Ένα δάκρυ συγκίνησης να τρέξει ελεύθερο αφήνω.
Μ΄ένα ελαφίσιο πήδημα στου ονείρου τη χαρά, φως έδωσα.
Μια μπαλαρίνα η θλίψη,
χορεύει πιρουέτες στο φως των αστεριών.
Πιάνει απ΄τα χέρια τη χαρά και πάλλονται αντάμα.
Σαν εραστές πίνουν κρασί κάτω από το φως των κεριών.
Γι΄αυτούς που έφυγαν μιλάν,
μα και γι΄αυτούς που έρχονται μες στη ζωή μας συνάμα.

 ©2024 Ελένη Λέκα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια