Σαν νεράιδα σε βαρυχειμωνιά,
με φόντο τη ψυχή ενός δάσους.
Οι παγωμένες σταγόνες των δακρύων μου
αναμιγνύονται με την κόκκινη καυτή φλόγα…
στα έγκατα της καρδιάς μου.
Ζω, πεθαίνω κι ανασταίνομαι,
σε μια πρωτόγνωρη ερωτική ακροβασία.
Με καθηλώνει κάθε νεογέννητη σκέψη αγάπης στο νου.
Οι διψασμένες μου αισθήσεις
ανυπομονούν να παραδοθούν
στην αρμονική σου έξαψη,
σαν μια αλλοπαρμένη νεράιδα του πάθους!
©️ 14/2/2024
Αναστασία Γεωργακοπούλου
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα