Ποίημα
Σε ξέχασα λέω …
Μα σε κάθε σταγόνα βροχής,
οι αναμνήσεις κυλάνε
και σμίγουν με την μοναξιά του ουρανού.
Ένα θλιμμένο “σ’ αγαπώ”
βγαίνει ψιθυριστά
απ’ τα χείλη μου.
Γυμνή από συναισθήματα,
ο έρωτας μου έχει μαραθεί σαν αγριολούλουδο.
Μια σιωπή χωρίς ελπίδα.
Η χαρά σβησμένη.
Μια αγάπη χαμένη,
που πάντα νιώθω
να με αγγίζει
στα μονοπάτια των
κρυφών μου ονείρων.
Εξακολουθώ να υπάρχω στο τίποτα
του σύμπαντος.
Σκοτείνιασαν τα αστέρια,
το φεγγάρι λυπημένο.
Τελικά δεν σε ξέχασα…
Αιώνια ονειροπόλα
©️2024 Αναστασία Γεωργακοπούλου
Αρθρογράφος – Στιχουργός – Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα