Νέφθυς Η θεά της προσφοράς (Νεμπετ Χουτ)

Η θεά Νέφθυς δεν επέλεξε τον αδελφό της, τον θεό Σεθ, για άντρα της. Απλώς συνέβη, όπως συμβαίνουν πολλά πράγματα. Άλλωστε, ο θεός της γης Γκεμπ και η θεά του ουρανού Νουτ είχαν πέντε παιδιά. Τα αδέλφια της, ο Όσιρης και η Ίσις, είχαν επιλέξει ο ένας τον άλλον, ενώ ο Ώρος ο Πρεσβύτερος δεν έδειχνε να χρειάζεται κανέναν. Έτσι, έμειναν η Νέφθυς και ο Σεθ.
Δεν της έκανε εντύπωση που ο Σεθ δεν έδειχνε ενδιαφέρον για κείνη κι ακόμα λιγότερη εντύπωση της έκανε το ότι έδειχνε να ενδιαφέρεται για τη χαριτωμένη αδελφή της, την Ίσιδα. (Η Νέφθυς θα γέλαγε με αυτή την ειρωνεία, αν δεν την πονούσε τόσο πολύ που ήθελε να πεθάνει.) Όταν ο Σεθ σχολίασε ότι η αγάπη του Όσιρη και της Ίσιδας για τον γιο του, τον Άνουβι. τον εξόργιζε, της φάνηκε αναπόφευκτο.
Στην πραγματικότητα, ο Άνουβις δεν ήταν γιος του Σεθ. Αυτό το μυστικό δεν το γνώριζε ούτε ο Άνουβις. Η Νέφθυς ήθελε πολύ ένα παιδί. Αυτή της η λαχτάρα την είχε κάνει αδύνατη και χλομή σαν το φεγγάρι. Τα μαλλιά της είχαν γίνει λεπτά σαν κουρέλια από ρούχο μούμιας. Έτσι, φλέρταρε τον θεό τον ήλιου, τον Ρα, και πέρασε μπροστά από τον αδελφό της, τον Όσιρη, σε ένα μέρος που γνώριζε ότι θα περίμενε τη γυναίκα του, την Ίσιδα. Έτσι γεννήθηκε ο Άνουβις. Η Νέφθυς δεν ήξερε αν ήταν παιδί του Ρα ή του Όσιρη, αλλά σίγουρα δεν ήταν του Σεθ. Αυτό δεν ήταν τόσο ανήθικο όσο φαίνεται. Ο Σεθ δεν ήθελε παιδί με τη Νέφθυ, ήθελε να έχει όσο το δυνατό λιγότερη επαφή μαζί της και δεν το έκρυβε. Άρα, το να πάει η Νέφθυς στον Ρα ήταν λογικό και δίκαιο. Και τι πειράζει που ξεγέλασε τον Όσιρη; Άλλωστε, η Ίσις δεν το έμαθε ποτέ. Η Νέφθυς ήταν καλή, σωστά; Αλήθεια, δεν ήταν δικά της το φταίξιμο, δεν το προκάλεσε εκείνη.

Χρειάστηκε όμως να ναρκώσει τον Σεθ και να πλαγιάσει μαζί του, ώστε να μην καταλάβει ότι τον είχε απατήσει. Μια θεά έκανε αυτό που έπρεπε να κάνει.

Η Νέφθυς πίστευε ότι γι’ αυτό σκυθρώπιαζε ο Σεθ όταν έβλεπε το αγόρι. Μάλλον διαισθανόταν ότι το παιδί δεν ήταν δικό του. Ίσως έβλεπε σε αυτό και κάποια χαρακτηριστικά του Όσιρη. Αυτό πρέπει να συνέβαλε στη δυσαρέσκεια του Σεθ. Μήπως όμως ζήλευε και λίγο; Αν ζήλευε, δεν σήμαινε ότι την αγαπούσε λίγο;
Η Νέφθυς συνειδητοποίησε ότι όλα αυτά μπορεί να ήταν στο μυαλό της. Δεν ήξερε γιατί, όμως ήταν ακόμα προσκολλημένη στην ψευδαίσθηση του γάμου της με τον Σεθ. Ήλπιζε ότι κάποια μέρα θα ήθελε να αποκτήσει ένα παιδί μαζί της. Έτσι, όταν σ Σεθ σκότωσε τον αδελφό τους. τον Όσιρη, η Νέφθυς δεν ήξερε αν έπρεπε να βοηθήσει την καημένη την αδελφή της, την Ίσιδα, ή να πάρει το μέρος του αδελφού και άντρα της Σεθ. το τέλος όμως έκανε το σωστό. Τι περισσότερο θα μπορούσε να κάνει κανείς;

Η Ίσις τής το ξεπλήρωσε με τον καλύτερο τρόπο: ζήτησε τη βοήθειά της στη μυστική ανατροφή του γιου της, του Ώρου του νεότερου. Την άφησε να θηλάζει τον Ώρο μαζί με τον δικό της γιο, τον Άνουβι. Κατά μία έννοια, το αγόρι ήταν της Νέφθυος όσο και της Ίσιδας. Η Νέφθυς πέρασε μεγάλο μέρος της ζωής της αγαπώντας παιδιά στα κρυφά. Αυτό την επηρέασε. Ένιωθε πιο  ελεύθερη τη νύχτα, τότε που το σκοτάδι την έκρυβε όταν φιλούσε τα αγόρια ή χάιδευε το μέτωπό τους, ενώ κοιμόντουσαν.

Έμαθε να βλέπει με το φως του φεγγαριού, όπως οι άλλοι βλέπουν με το φως του ήλιου. Αν κάποιος της το ζητούσε και ήταν τυχερός, η Νέφθυς του μάθαινε την τέχνη της επιβίωσης τη νύχτα. Άρχισε να κυκλοφορεί σε επικίνδυνα μέρη που οι άλλοι απέφευγαν. Στην αρχή, στα όρια της ερήμου, μετά στην κόκκινη καυτή άμμο, βαθιά μέσα στα εδάφη του Σεθ. Έμαθε να εισπνέει την αφόρητη ζέστη στη μέση αυτού του άνυδρου και άγριου τοπίου και να εκτοξεύει φλόγες από το στόμα της. Έγινε φοβερή χωρίς να προσπαθήσει.

Οι άνθρωποι της ζητούσαν να κάψει τους εχθρούς τους, κι εκείνη το έκανε. Γιατί όχι; Γιατί να μην προστατεύσει την Αίγυπτο; Μετά από αυτές τις μάχες οργάνωνε πολυτελείς γιορτές με άφθονη μπίρα, αφού με κάποιον τρόπο είχε καταφέρει να γίνει εκπληκτική ζυθοποιός. Με κάποιον τρόπο, με κάποιον τρόπο. Όλα συνέβαιναν στη Νέφθυ με κάποιον τρόπο -με κάποιον τρόπο πέρα από τον έλεγχό της- με κάποιον τρόπο που την έλεγχε. Οι άνθρωποι την αγαπούσαν. Κι όπως συνηθίζουν να κάνουν, της απέδωσαν δυνάμεις. Την καλούσαν να βοηθήσει στις γέννες – η Νέφθυς. που είχε βιώσει τους πόνους της δική της γέννας μέσα στις τις τύψεις, βοηθούσε τις γυναίκες να βιώσουν τη γέννα με χαρά. Οι άνθρωποι πίστευαν ότι ήταν θεραπεύτρια. Έτσι, η Νέφθυς έκλεινε μια πληγή, σταματούσε ένα τρέμουλο, κατεύναζε έναν πόνο. Κατέληξε να γίνει η θεά του σπιτικού, κάτι που ήταν μοιραίο, αφού το όνομά της αρχικά σήμαινε «κυρία του σπιτιού». Τελικά, ο κόσμος λειτουργούσε όπως ήταν προορισμένος από την αρχή. Άρχισε να κουβαλάει ένα καλάθι στο κεφάλι της γεμάτο με τα αναγκαία της καθημερινής ζωής, όπως τρόφιμα, φασκιές, σχοινί για δίχτυα και πέτρες για το άλεσμα των σπόρων. Φρόντιζε. Φρόντιζε όσο καλύτερα μπορούσε.

 Πηγή: Αιγυπτιακή Μυθολογία της National Geographic 

Άρθρο της

 Πηγή: National Geographic