Ποίηση – Το χρονικό ενός αλλιώτικου έρωτα –

Ποίημα

Δεν σε γνώρισα, δεν με γνώρισες.
η, μήπως γνωριζόμαστε αλήθεια από πάντα;
Δεν σε περίμενα, δεν με περίμενες,
κι όμως διψούσαμε και οι δυό ως να βρεθούμε.
Πρώτα συστήθηκαν οι δυό καρδιές,
ύστερα άλλες συστάσεις δεν χρειάστηκαν.
Λαχταρούσε η ψυχή μου να ξεδιπλωθεί,
ήσουν εκεί να την μαζέψεις,
μην από λάθος παραπέσει και χαθεί,
έτσι δική σου έγινε, ποτέ μου πίσω δεν την γύρεψα.
Αγαπηθήκαμε,
(εσύ πάντα πιότερο έλεγες πως μ΄αγαπούσες)
δυό άγνωστοι που δέθηκαν (για πάντα λέω εγώ)
σε ένα κουβάρι που δεν έμελλε να ξετυλιχτεί.
Δεν πρόλαβε να ζεσταθεί η αγάπη
γυμνή την αφήσαμε, ανυπεράσπιστη.
Δεν την ταχταρήσαμε, δεν την χορέψαμε.
δεν φωνάξαμε δυνατά το όνομα της,
δεν την κλείσαμε στην αγκαλιά μας σφικτά όπως τής έπρεπε.
Αλλιώτικοι οι παλμοί μας,
χωρίς συγχρονισμό τα βήματα μας.
έσβησε πριν γεννηθεί,
σέ δυό αγγίγματα, σε δυό στιγμές,
σε δυό ανάσες που πόθησαν μία να γίνουν.
Ήσουν τα πάντα/Είσαι τα πάντα
Ήμουν το τίποτα/….. ;;;;;
Μου τα πρόσφερες όλα ξανά και ξανά και ξανά
Δεν άπλωσα τα χέρια να τα πάρω
Η αγάπη θα με εκδικηθεί
Μέσα μου ρίζωσες για πάντα….

©2024 Αργυρούλα Κτενά
Αρθρογράφος – Ποιήτρια