Ποίηση – Α Χ Ο Σ –

Ποίημα Σ' αυτόν τον τόπο τον ξερό, πεθαίνει κάθε αθώο. Που ξεπροβάλλει μιά στιγμή και γέρνει μαραμένο. Πώς ξεδιψάει η ζωή, η φύση και το ζώο, όταν περικυκλώνονται με κάρβουνο…

Continue ReadingΠοίηση – Α Χ Ο Σ –

Ποίηση – Αναπόφευκτο –

Ποίημα Τα λόγια τα ερωτικά η μυστική γλώσσα των ζευγαριών τα υποκοριστικά και τα υπονοούμενα -κώδικας ιδιωτικός ακατανόητος στους άλλους- Πού πάνε; Τα βλέμματα, οι στεναγμοί, οι τρυφερές χειρονομίες που…

Continue ReadingΠοίηση – Αναπόφευκτο –

Ποίηση – Τ΄απομεινάρια μιας Νύχτας –

Ποίημα Για λίγο κράτησε η χαρά κι έφυγε με τη νύχτα εκείνη που του ονείρου μας μας πλάνευαν στιγμές. Κάποιο αηδόνι χάριζε τραγούδια σ' ένα αστέρι που πήρες απ' την…

Continue ReadingΠοίηση – Τ΄απομεινάρια μιας Νύχτας –

Ποίηση – ΜΙΛΑ ΜΟΥ –

Ποίημα Ένα λιγνό φως σέρνεται κάτω από τις γρίλιες Σ' ακούω να μου μιλάς ψιθυριστά Δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα της χλόης μήτε εκείνη των σπουργιτιών στη φυλλωσιά της λεύκας. Μίλα…

Continue ReadingΠοίηση – ΜΙΛΑ ΜΟΥ –

Ποίηση – Φ Ο Β Α Μ Α Ι –

Ποίημα Μέρες τώρα έχει κατοικήσει στην καρδιά μου μια θλίψη ανείπωτη, ντυμένη μιαν γκρίζα μελαγχολία και τη φοβάμαι. Ενώ με φορτώνει με σκέψεις χωρίς κανένα συνειρμό, μου κλέβει τις λέξεις…

Continue ReadingΠοίηση – Φ Ο Β Α Μ Α Ι –

Ποίηση – ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΣ –

Ποίημα Με μαύρα σύννεφα ο ουρανός πυκνώνει και οι ψυχές που διψασμένες μένουν, εκλιπαρούν νερό που θ’ ανυψώνει, ανάσες τους που αργοπεθαίνουν. Μα χάρη δε τους κάνει ούτε εκείνος, που…

Continue ReadingΠοίηση – ΧΑΜΕΝΟΣ ΚΡΙΝΟΣ –

Ποίηση – Α Γ Α Π Η –

Ποίημα Αγάπη μου'χες τάξει τ'αστέρια φιλιά, σε καυτά καλοκαίρια να πετάω ψηλά σε αθώρητους κόσμους της ψυχής μου να γράφω τους δρόμους. Σαν αέρας, όταν φεύγω, λυπάμαι και σαν αύρα…

Continue ReadingΠοίηση – Α Γ Α Π Η –

Πεζο-ποίημα * Δεν Κρατώ Αιχμάλωτες τις Λέξεις –

Σκέψεις Γράφω για να μην κρατώ αιχμάλωτες τις λέξεις. Λέξεις που γίνονται καταφύγιο κάθε φορά που ένα συναίσθημα με συναρπάζει, κάθε φορά που τα αιχμηρά αγκάθια ενός ρόδου, με πληγώνουν.…

Continue ReadingΠεζο-ποίημα * Δεν Κρατώ Αιχμάλωτες τις Λέξεις –

Ποίηση – Χωρίς Αντίο –

Ποίημα Ο Χάρων, ο γιος του Ερέβους και της Νύχτας, βαρκάρης είναι του θανάτου, ακάματος του Άδη δουλευτής. Τον διάλεξε γιατί δεν έχει μάτια, άδειες κόγχες με σκοτάδι έχει, δεν…

Continue ReadingΠοίηση – Χωρίς Αντίο –

Ποίηση – Η Ρ Θ Ε Σ –

Ποίημα Ήρθες, στη μέση ενός ατέρμονου ονείρου. Έκλαιγε η νύχτα στο περβάζι Μιά πλημμυρίδα από σκοτάδι και νοτισμένους αναστεναγμούς Η ώρα σιωπηλή και περασμένη με ετεροίωση αλαζονική. Μιά δρασκελιά τα…

Continue ReadingΠοίηση – Η Ρ Θ Ε Σ –