Ποίημα
Μέρες τώρα
έχει κατοικήσει στην καρδιά μου
μια θλίψη ανείπωτη,
ντυμένη μιαν γκρίζα μελαγχολία
και τη φοβάμαι.
Ενώ με φορτώνει με σκέψεις
χωρίς κανένα συνειρμό,
μου κλέβει τις λέξεις
τις σκορπίζει πέρα δώθε
και νοιώθω ανίκανη
να τις μαζέψω,
τη φοβάμαι.
Μου χαμογελά γλυκά,
μου απλώνει το χέρι,
τραγουδά και μου φέρνει δάκρυα,
μου τάζει γαλήνη
και τη φοβάμαι.
Μέρες τώρα
προσπαθώ να ξεμπλέξω
ένα κουβάρι.
Μπλέχτηκε η ερημιά
με την ηρεμία
και φοβάμαι πολύ!!!
©2026 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ
Αρθρογράφος * Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα