Ποίημα
Σκιρτούν τα φυλλοκαρδια.
Υποκλίνονται οι αισθήσεις.
Φλόγα τρεμοπαίζει
σε πόθους αδάμαστους.
Λέξεις κάφτρες,
στάζουν σεκλέτι.
Παραλήρημα,
στο βυθό της διέγερσης.
Ερωτική μέθεξη,
εξαγνισμός,
στους ψιθύρους των χρησμών.
Διάχυτη συνεύρεση,
ρέουν αδηφάγες σταγόνες ηδονής.
Η έξαψη ξεπροβάλλει
στο βλέμμα.
Ψελλίζοντας
με χείλη πυρακτωμένα,
μεταλαμβάνει το κρασί των φιλιών.
Σαν γλυκά,
ζουμερά κεράσια,
γεύση μυρωμένη.
Καθήλωση,
λάβα αγιασμένη,
ανάσα καυτή…
©️2026 Αναστασία Γεωργακοπούλου
*Μικρές σκέψεις μιας ρομαντικής ονειροπόλας
Αρθρογράφος * Στιχουργός * Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα