Ποίηση – ΜΙΛΑ ΜΟΥ –
Ποίημα Ένα λιγνό φως σέρνεται κάτω από τις γρίλιες Σ' ακούω να μου μιλάς ψιθυριστά Δεν καταλαβαίνω τη γλώσσα της χλόης μήτε εκείνη των σπουργιτιών στη φυλλωσιά της λεύκας. Μίλα…
Μοντέρνα ποίηση – ΦΟΝΙΚΗ ΛΑΧΤΑΡΑ –
Ποίημα Σκηνή πρώτη Καφές που χύθηκε στο λευκό μου μπλουζάκι Το ρετσίνι των πεύκων νοτίζει την όσφρηση Κανένα παιδί στην αλάνα Ω! να και μια κρυμμένη παπαρούνα ! - από…
Ποίηση – ΑΛΛΑΞΕ ΠΑΛΙ Ο ΑΝΕΜΟΣ –
Ποίημα Πώς αλλάζουν έτσι οι εποχές Χωρίς ποτέ να με ρωτούν αν θέλω αν όχι αν κάποια επιθυμώ περισσότερο από τις άλλες. Σηκώθηκε αέρας Αν και Απρίλης οι λαχτάρες μου…
Μοντέρνα ποίηση – Η ΝΥΧΤΑ ΩΣ ΕΚΡΗΞΗ ΓΡΑΦΙΤΗ ΣΤΙΣ ΥΔΡΟΡΡΟΕΣ ΤΩΝ ΟΝΕΙΡΩΝ –
Ποίημα Κοίτα πώς ορθοτομεί το σκοτάδι η Σελήνη δισκάκι από θειάφι και ασβεστόλιθο υποπόδιο για τα κατάκοπα πόδια κάποιου άγνωστου αρχάγγελου. Σέλας του απείρου Άκου τον άνεμο λεπιδωτός δράκος πού…
Μοντέρνα ποίηση – Η ΑΝΟΥΣΙΑ ΦΙΛΟΣΟΦΙΑ ΕΝΟΣ ΑΠΟΜΕΣΗΜΕΡΟΥ –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Το απομεσήμερο είναι μια τρύπα στο παντελόνι του χρόνου απ' όπου δραπετεύουν οι ώρες με μορφή εντόμων. Κάθομαι στο δωμάτιο και κοιτάζω τον τοίχο που σήμερα…
Μοντέρνα ποίηση – ΓΙΑ ΕΝΑΝ ΒΩΜΟ ΚΑΙ ΜΙΑ ΑΣΤΡΑΠΗ –
Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα Μια σταγόνα αίμα στο φρύδι της αυγής -και το μεσημέρι που ορθώνεται σαν κρύσταλλο- να σου θυμίζει πως ο κόσμος είναι μια αστραπή και συ η…
Ποίηση – Οι Ποιητές Πεθαίνουν πάντα . . . –
Ποίημα Οι ποιητές πεθαίνουν πάντα στα κλαριά. Μ' ένα ντροπαλό τιτίβισμα δυο μάτια πλατιά σαν ξαστεριά καλοκαιρινή δυο μάτια πολυδιάστατα εξωπραγματικά που ποτέ δεν κλείνουν μέχρι να γίνουν δυο μαύρες…
Ποίηση – ΤΟ ΤΕΛΕΥΤΑΙΟ ΤΡΕΝΟ –
Ποίημα Μικρές μου νύχτες με τα μεγάλα μάτια σας Πώς καταπίνετε έτσι μεμιάς τόσον ουρανό! Σφυρίζει ένα τραίνο Παγωμένη η ανάσα σου, ζωή Κατρακυλούν στα στήθη σου καημοί πυρωμένα λιθάρια…
Η Ψυχή
Νικόλαος Γύζης
Ποίηση – ΟΙ ΠΟΙΗΤΕΣ ΠΕΘΑΙΝΟΥΝ ΠΑΝΤΑ. . . –
Ποίημα Οι ποιητές πεθαίνουν πάντα στα κλαριά Μ' ένα ντροπαλό τιτίβισμα δυο μάτια πλατιά σαν ξαστεριά καλοκαιρινή δυο μάτια πολυδιάστατα εξωπραγματικά που ποτέ δεν κλείνουν μέχρι να γίνουν δυο μαύρες…
Ποίηση – ΧΕΙΜΩΝΑΝΘΟΣ –
Ποίημα Ημισέληνος πόθος φωτός Αν η αγάπη γονατίσει ενώπιον των δύστοκων καιρών πώς θα σωθεί η ανέστια ύπαρξή μας; Λίμνη με λεύκες τριγύρω Διαθλάται ανέξοδα η ομορφιά της ευθυτενούς μοναξιάς…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα