Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Ανάμεσα σε σβησμένες θύμισες
μιας ψυχής
που ατρόμητη περπατούσε
ανάμεσα σε ιδεολόγους πολεμιστές,
ακούμπησα τις αναμνήσεις μου
από κείνα τα βράδια
που πιστεύαμε πως η ζωή μας ανήκει.
Άργησα να συνειδητοποιήσω
πως είναι δώρο δανεικό
που κάποια στιγμή
θα χαρίσω στον επόμενο τρελό
που θα ΄ρθει να μου ζητήσει το στασίδι
που μου παραχώρησε ο προηγούμενος.
Κοιτάζω τον Ιερέα τα Κυριακάτικα πρωινά
να παλεύει να κρύψει την απογοήτευση
να σπείρει την ελπίδα
κι ανατριχιάζω…
Τίποτα δεν απόμεινε
από κείνην τη δόξα
που περήφανη στεκόταν στο κούτελο
και χαιρετούσε τους αναιδείς,
τρόμαξε τους αλλόθρησκους,
θέριευε τους γιους.
Ένα παλικάρι μωρέ
Ένα λιοντάρι με καρδιά
να γεννούσα και μετά να έφευγα
για το πιο βαθύ σκοτάδι.
Έτσι θα έπαιρνα την εκδίκηση μου
απ΄ όλους τους μισητούς χαρτογιακάδες
που κουνάνε το δάχτυλο,
δίχως να έχω ένα μαντρόσκυλο
να το δαγκώσει.
Πρόγονοι αποτυχημένοι
ο τίτλος που θα κουβαλάμε
όλοι εμείς
που απλώς δακρύζουμε
κάποια πρωινά
ανακαλύπτοντας πως η γη
που ρουφάει τον ιδρώτα μας
ξεπουλήθηκε σαν μισητή πραμάτεια.
Φυλάξτε ένα κομμάτι ψυχή
για τους επόμενους….
Ένα ψίχουλο
μήπως και ξεγελάσουμε τα νιάτα
που επιμένουν να έρχονται…
©®2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα