Σκέψεις – Αλλάζω σημαίνει ζω –

Σκέψεις

Μήνες τώρα το χαμόγελό μου μουντό.
Έλλειψη φούξια κραγιόν αλλά και ενθουσιασμού.
Τη θέση του φούξια πήρε το απαλό ροζ του τριαντάφυλλου.
Χείλη τριανταφυλλί χωρίς λάμψη.
Κρυμμένα κάτω από μια μάσκα, συνήθως μαύρη ως μέρος στολής.
Αυτή τη μάσκα φορώ για να προστατευτώ από τον ιό.
Μακάρι να μπορούσε να φορεθεί και στην φοβισμένη ψυχή μου.
Αυτήν φορώ και υποκρίνομαι πως στέλνω χαμόγελα.
Η αλήθεια είναι πως κάτω από αυτήν σφίγγω τα χείλη.
Χρειάστηκαν λίγα λεπτά για να πάρω την απόφαση.
Πέταξα μακριά από όλους και από όλα.
Με χαρά την μάσκα μου έκρυψα στην τσέπη του παντελονιού μου.
Στον εδώ κόσμο η μάσκα είναι περιττή.
Κι οι υποψίες και τα άγχη φαντάζουν περιττά.
Το κίτρινο τοπίο και τα ζεστά φώτα της πόλης με παρασύρουν να τα ακολουθώ.
Κάνω βόλτες πατώντας κιτρινωπό χώμα και τα φύλλα μου δείχνουν μονοπάτια όμορφα.
Ο ουρανός πότε γαλάζιος και πότε μουντός.
Του αρέσει το κρυφτό του ήλιου στον βορρά.
Το έχω από καιρό καταλάβει.
Η αλλαγή με κάνει να θέλω να αγκαλιάσω το παρόν μου.
Και να του πω ένα μεγάλο ευχαριστώ.
Για τον αέρα ελευθερίας που με συνοδεύει στις εξορμήσεις.
Για τον αέρα ελευθερίας που ανασαίνω με το που ξυπνώ.
Μια από αυτές τις μέρες θα στραφώ να πιω καφέ με το μέσα μου.
Είναι αναπαυτικά και ήσυχα εκεί.
Θα κάνω πλάνα πολύχρωμα.
Θα σβήσω το άγχος και την ψυχική κούραση.
Θα γράψω αλλαγή με έντονο στυλό.
Και θα υπογραμμίσω την λέξη ελπίδα με μαρκαδόρο διαρκείας.
Δεν είναι κακό να αλλάζει κάποιος.
Ο ίδιος του.
Τα πάντα του.
Μέσα και έξω να αλλάζει.
Αρκεί να βρίσκει διέξοδο και να θέλει να έχει μάτια ορθάνοιχτα.
Δεν είναι κακό να αλλάζω.
Από την αρχή και από το μηδέν.
Ποτέ δεν το βρήκα κακό.
Πως να το βρω άλλωστε όταν για μένα την ίδια,
αλλάζω σημαίνει ζω;

(εν όψει κορωνοιού)

©2024 Μαρία Γκιρτζιμανάκη
Αρθρογραφος – Ποιήτρια