Φυλαγμένο χαμόγελο
Φυλαγμένο χαμόγελο Σε έκρυψα μέσα σε ένα παραμύθι που μου έλεγε η γιαγιά Ενα παράδεισένιο κήπο με λουλούδια και πουλιά που κελαιδούν για σένα Να μη σε…
Ποίηση – Τ΄απομεινάρια μιας Νύχτας –
Ποίημα Για λίγο κράτησε η χαρά κι έφυγε με τη νύχτα εκείνη που του ονείρου μας μας πλάνευαν στιγμές. Κάποιο αηδόνι χάριζε τραγούδια σ' ένα αστέρι που πήρες απ' την…
Ποίηση – Το χάρακτρο του Ποιητή –
Ποίημα Το χάρακτρο του ποιητή Στενή φυλακή που φτιάχνεται απ' το μυαλό. Πονάει η ψυχή, κραυγάζει. Κουφή η συνείδηση, ανάπηρη κουρνιάζει σε μια ανήλιαγη βαθιά τρύπα μέσα σε βουνά αδιαφορίας.…
Ποίηση – Ο Κόσμος με τις Μάσκες –
Ποίημα Άπειρες οι μάσκες που φοράει το ψέμα. Στραφταλίζουν από τα ψεύτικα φτιασιδώματα και τα ζωγραφισμένα χαμόγελα. Κρύβουν κολασμένες ψυχές που χαιρέκακα γελάνε. Κάνουν γκριμάτσες ειρωνείας. Κοροϊδεύουν μια ανάσα απόσταση…
Ποίηση – Γ υ ρ ι σ μ ό ς –
Ποίημα Σε χρόνια περασμένα κι όμορφες στιγμές Θα 'θελα να γινόταν να γυρνούσα πίσω Να δω ξανά ένα πρόσωπο αγνό με λαμπερό χαμόγελο και παιδική ανέμελη ομορφιά, ζωγραφισμένο Τότε που…
Ποίηση – Το Φως της Αγάπης –
Ποίημα Σκοτείνιασε, βαριά η νύχτα Γεμάτος θυμωμένα σύννεφα ο ουρανός, άναστρος Το στήθος μου ο πόνος πλακώνει Να ανασάνω αγωνίζομαι Πνίγομαι από την κραυγή που δεν αφήνει ο φόβος να…
Ποίηση – Τα παιδιά του κόσμου –
Ποίημα Τα παιδιά του κόσμου λένε λόγια αγνά, ανόθευτα σαν το κρυστάλλινο νερό κάποιας κρυμμένης μαγικής πηγής. Απ' του βουνού τα αγριολούλουδα γεννιούνται σκέψεις που κανείς δεν πρόλαβε με περιττά…
Ποίηση – Ο κήπος –
Ποίημα Έχω έναν κήπο μέσα μου που φτάνει ως την θάλασσα, κι έχει σκεπή τον ουρανό, γαλάζιο, ασυννέφιαστο Με έναν ήλιο φωτεινό με αχτίδες που αγκαλιάζουν τον κήπο και την…
Ποίηση – Οι άγνωστες λέξεις –
Ποίημα Ξεχασμένη ζωή στα σκοτάδια του φταίω. θα σε βρώ στη σιωπή, στον ακίνητο κόσμο των κρυμμένων γιατί Θα σε βρώ στη στιγμή που 'χει ο χρόνος παγώσει Στη ψυχή…
Ποίηση – Κομμάτια αλήθειας –
Ποίημα Κομμάτια στη γη πεταμένα, στους δρόμους χαμένα, στα χρόνια αφημένα Γυαλιά σκορπισμένα, σπασμένα, τρυπάνε του ονείρου το φως Καράβια, μισά βουλιαγμένα, δεν ζουν, δεν πεθαίνουν Αργά που περνάει…
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα