Ποίηση - Το χάρακτρο του Ποιητή

Ποίημα

Το χάρακτρο του ποιητή

Στενή φυλακή που φτιάχνεται απ’ το μυαλό.

Πονάει η ψυχή, κραυγάζει.

Κουφή η συνείδηση, ανάπηρη

κουρνιάζει σε μια ανήλιαγη βαθιά τρύπα

μέσα σε βουνά αδιαφορίας.

Έβγαλε νύχια το ψέμα,

ασταμάτητη η υποκρισία χώνεται,

κατατρώει τις σάρκες της αλήθειας.

Τρέφεται χαιρέκακα, νικήτρια η κτηνωδία

Πονάει η ψυχή, κραυγάζει.

Σ’ ένα κόσμο απαρνημένο, άυλο.

Φωτεινές μη απτές μορφές, άμορφες,

θρηνούν ακούγοντας την κραυγή της

«Πονάω, Πονάω, Πονάω…»

Κι εσύ μέσα στη φυλακή του νου σου,

αλύγιστος στέκεις, τετράγωνος ακροατής

σε κυκλικό κόσμο.

Τι νομίζεις πως χαράζει

πάνω σ’ ένα άχαρα άδειο τσιμεντένιο τοίχο

βουτώντας μια ατσάλινη πένα

μέσα στο αίμα της ψυχής του ο ποιητής;

Τον πόνο του, τον πόνο σου

τον πόνο της ανθρώπινης ψυχής μέσα στην αιωνιότητα.

Ποίηση – Το χάρακτρο του Ποιητή –