Ποίηση – ΣΕ ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΓΙΑ ΝΑ΄ΡΘΕΙΣ –

Ποίημα

Μαρτύριο έγινε η ζωή
και η καρδιά εμαράθη
σε περιμένω για να ‘ρθεις
ενώ ξέρω δε θα ‘ρθεις.
Όλα σου τα εφύλαξα
να έρθεις και να τα ‘βρεις
γίνε αεράκι δροσερό
κι έλα να τα πάρεις.
Θα καταλάβω τη δροσιά
το απαλό σου χάδι
θα σβήσει ο πόθος μέσα μου
θα λάμψει το σκοτάδι.
Έλα και δώσ’ μου μια ματιά
εκείνη που δεν πήρα
χάθηκες τόσο άξαφνα
σαν μια δροσοσταλίδα.
Κοιτάω σοκάκια δροσερά
κι ανθοστολισμένα
μήπως διαβείς το πέρασμα
και έρθεις και σε μένα.
Σου πρέπουν ανθοστόλιστα
και μοσχοβολισμένα
λουλούδι ήσουνα κι εσύ
κι απ’ τα καλοφτιαγμένα.
Κοιτάω σε θάλασσες μακριά
το γκρίζο μ’ εμποδίζει
ελπίδα είν’ στο ψέμα μου
το γκρι όσο μαυρίζει.
Κοιτάζω την αστροφεγγιά
που ταξιδεύουν τ’ άστρα
να σε φωτίσει η λάμψη τους
να γλυκαθούν τα μάτια.
Τ’ ασκέρι όταν μαζεύεται
λέω δεν ήρθε ακόμα;
Δε γίνεται συμβιβασμός
δεν το πιστεύω ακόμα.
Όταν οι φίλοι σου έρχονται
εμένα ν’ ανταμώσουν
νομίζω πως σε κρύβουνε
έκπληξη να μου δώσουν.
Έχω ανοίξει πόλεμο
με την πουτάνα αλήθεια
μου βγαίνει πάντοτε μπροστά
μου καίει τα παραμύθια…

©️2024 Δημήτρης Μωρογιάννης
Αρθρογράφος * Ποιητής