Ερωτικό Instantane – Η Μυρωδιά της Προδοσίας –

Ερωτικό Instantane

Και τώρα επιστρέφεις…
Ανάβεις το φως και περνάς στη σάλα που τόσο εύκολα εγκατέλειψες και αναρωτιέμαι γιατί δεν άλλαξα κλειδί στην κλειδαριά…
Ένα ίδιο κλειδί, μια διαφορετική Πηνελόπη, που ξέπλεξε τα μαλλιά, που φόρεσε στα χείλη δυο κατακόκκινα φιλιά
και απλώς έπαψε να σε καρτερά τα υγρά βράδια του Σαββάτου και τ΄αγουροξυπνημένα πρωινά της Κυριακής.
Ήρθες και στάθηκες μπροστά μου.
Το βήμα σου, αντί να διστάζει επιβάλει με θράσος την παρουσία σου.
Για μια στιγμή θέλω να το βάλω στα πόδια.
Όχι.
Όχι αυτήν τη φορά.
Σηκώνομαι και σε κοιτάζω με το θάρρος της γυναίκας που ξέρει και τι θέλει και πως να το διεκδικήσει.
Ας παίξουμε λοιπόν αυτό το παιχνίδι με τους δικούς σου όρους…
Απόψε είμαι μια γυναίκα που θυμάται επιλεκτικά.
Θυμάται τον ‘ρόλο’ της ερωμένης και τον θυμάται καλά.
Απόψε η παράσταση θα είναι ένα μονόπρακτο πάθους και ίσως ο επίλογος να γραφτεί με μια γλυκιά παραδοχή και γιατί όχι…
μια αποδοχή του λάθους…
Διαγραφή προσωρινή
Η προδοσία μια θολή ανάμνηση, το βλέπω στα μάτια σου, είσαι σίγουρος πως μετά απ΄ότι θα συμβεί… η προδοσία θα διαγραφεί…
Η ματιά καρφώνεται κυριολεκτικά στη ερωμένη με τα μακριά μαλλιά και το ταξίδι ξεκινά… μια νέα διαδρομή που πίστευες πως είχε λησμονηθεί…
Πόσο εύκολα ξεγελιέται το κορμί, η θύμηση μελαγχολεί όταν ένα άγνωστο άρωμα και ένα προκλητικό χάδι,
μπορεί να διαγράψει μια ολόκληρη διαδρομή.
Μια νέα ερωμένη με την ίδια φωνή, που σ΄αναγκάζει να κραυγάσεις πως παραδίνεσαι ξανά… και ξανά στη νέα ερωτική ‘φυλακή’.
Χειροκρότημα
Υπόκλιση και το κορμί χορτάτο από τη δανεική ηδονή.

– Είχα μια αφύσικη ανάγκη, να σε νιώσω για λίγο δικό μου.
Ήθελα να γευτώ το κορμί σου μετά από τα φιλιά της.
Αποζητούσα να ναρκωθώ με τη μυρωδιά της προδοσίας, να γευτώ το κορμί μιας άλλης γυναίκας πάνω σου…
Ακούγεται αρρωστημένο αλλά ειλικρινά το είχα ανάγκη, για να δαμάσω επιτέλους το τέρας που σε κρατούσε ζωντανό,
που μ΄ανάγκαζε να μένω ξύπνια και να χαρακώνω το κορμί μου, ν΄αναζητώ τη μορφή σου σε κάθε γωνιά αυτού του σπιτιού,
τη μυρωδιά σου, τη γεύση σου, τον πάντα βιαστικό έρωτα σου.
Τώρα ξέρω… μύρισα… γεύτηκα…
Όταν σηκωθείς από αυτό το κρεβάτι, θα είσαι μονάχα ο άνδρας που έκανα έρωτα, ενώ πάνω του ξεχασμένη είχε απομείνει
η πιο φθηνή μυρωδιά της προδοσίας.

©️2024 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα