Ποίηση – Δώσε λίγα ψίχουλα ψωμί… και λίγα ψίχουλα αγάπης –

Ποίημα

Τα Χριστούγεννα πλησιάζουν,
όμορφα όλα στολισμένα,
χαρούμενα και φωτισμένα,
άνθρωπε τι κάνεις για μένα;

Σκέψη μέσα στο μυαλό,
που διαρκώς στριγκλίζει,
άνθρωποι παντού πονεμένοι,
όλο και κάτι τους βασανίζει.

Μήπως πεινούν, μήπως διψούν,
μήπως η μοναξιά τους πνίγει;
Μήπως ανήμποροι στο κρεβάτι
κι η πόρτα τους δεν ανοίγει;

Ρίξε εκεί το βλέμμα σου
κι άπλωσε το χέρι,
ένα χάδι της ψυχής,
απ’ της καρδιάς τα μέρη.

Λίγα ψίχουλα αγάπης,
φώς στην ψυχή θ΄αναδυθεί,
λίγα ψίχουλα ψωμιού,
η πείνα τους να χορτασθεί.
Λίγα ψίχουλα αγάπης,
τον πονεμένο να γλυκάνουν,
λίγα ψίχουλα αγάπης,
τον Χριστό μέσα τους θα βάλουν.

Άπλωσε το χέρι σου,
ποτέ να μην διστάζεις,
το κέρδος σου διπλάσιο,
χαρά στην ψυχή σου βάζεις.
Άπλωσε τα χέρια σου,
δώσε μια αγκαλιά,
ένα άγγιγμα σου,
θα ζεστάνει τη καρδιά.

Λίγα ψίχουλα ψωμί,
δώσε στον πεινασμένο,
τον ανήμπορο και φτωχό,
της ζωής τον πικραμένο.
Λίγα απ΄ το υστέρημα,
δώσε και μην λυπάσαι
και σύ άρχοντα και πλούσιε,
σκέψου το….μην συλλογάσαι….
στην τσέπη χώσε το χέρι σου,
εις τον φτωχό να δώσεις,
άγγιξε μέσα την ψυχή,
χαρά πολλή θα νοιώσεις.

Λίγα ψίχουλα ψωμί,
δώσε και μην λυπάσαι,
κάποτε θ’ ανταμειφθείς,
πάντα να το θυμάσαι.
Λίγη αγάπη απ’ την καρδιά,
με την ψυχή σου δώσεις,
την ευλογία και χαρά ,
του Χριστού θα νοιώσεις.

©2024 Αντρούλλα Θεοκλή Νικηφόρου
Αρθρογράφος * Ποιήτρια