Μοντέρνα ποίηση
Χιλιάδες ιστορίες ψυχής…
Έρωτες που αγκιστώνονται με πάθος στο λάθος
και τελικά αυτοκτονούν.
Ιστορίες που τρομάζουν τα παιδιά,
που μένουν κουκουλωμένα μέσα στης μάνας την αγκαλιά.
Ιστορίες χωρίς διέξοδο και διαφυγή.
Ιστορίες που πονούν την ευαίσθητη ψυχή.
Μια ανάγκη κυρίως σκοτεινή,
να ειπωθεί ό,τι γρατζουνάει τα σωθικά,
με όποιο τίμημα, με όποια λαλιά,
γιατί η γιαγιά πρέπει ν΄ανακαλύψει νέα παραμύθια,
για τα μικρά, που δεν κοιμούνται πια.
Ιστορίες που έχουν να πουν πολλά
και άλλες που βαριέσαι να διαβάσεις δεύτερη φορά.
Ένας χείμαρρος πόνου που πρέπει να εκτονωθεί
και η απορία ζωγραφισμένη σ΄όλους,
ποιος τελικά αξίζει θα βραβευτεί, όχι για το ποίημα,
μα για την ψυχή…
Εξομολογήσεις που γι΄ άλλες μένεις άφωνος
και άλλες κλείνεις τα μάτια για να μην ξεστομίσεις
πόσο πολύ στ΄αλήθεια τις μίσησες, που υμνούν το ψέμα.
Βυθισμένος σε μια παράλογη λογική,
αναρωτιέσαι αν πρέπει και εσύ να εξομολογηθείς,
να τυλίξεις τη δική σου αλήθεια
μέσα στα ‘μοντέρνα καινούργια γράμματα’,
– δίχως τόνους κουραστικούς,
δίχως κανόνες γραμματικής και ορθογραφίας ιστορικούς –
που περηφανεύονται με θράσσος,
πως απέρριψαν τον Όμηρο,
χλεύασαν τον Παπαδιαμάντη,
μίσησαν τον Ελύτη και για όλα αυτά,
αισθάνονται ιδιαίτερα καλά.
Αποδομημένα συναισθήματα,
που εκφράζονται με μια ανάγωγη ευκολία
και απαιτούν ν΄ αναγνωριστούν ως μικρά θαύματα.
Εσύ σοκαρισμένος, πάντα στη γωνιά της λογικής, να μονολογείς,
για το πόσο δραματικά έχουμε χάσει το μέτρο,
όσο η ψυχή περιπλανιέται χαμένη σε πλατφόρμα λογοτεχνική.
Χιλιάδες ιστορίες…. και μια ψυχή,
που διψάει για μια αλήθεια, για μια αγάπη,
για έναν συνοδοιπόρο στη σιωπή…
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
