Έργο ζωγραφικής John Molindris
Ένα ψηφιδωτό
κρυμμένο στο σεντούκι του χρόνου.
Ένας ξεχασμένος θησαυρός
που πλέον κανείς δε θ΄ αναζητήσει.
Όσο και αν πονάω, θα το αποδεχθώ,
θα υμνήσω τα βήματά σου πάνω σ΄αυτήν τη γη
και μετά θα σφραγίσω το μυστικό,
βαθιά… στο βασίλειο του Άδη….
Δε θέλω ούτε το χάδι της γης,
ούτε το χάδι της Περσεφόνης να σε βρει.
Θα είναι σαν να μην έχεις ζήσει καν
στον μικρόκοσμο της ψυχής μου.
Ένας αόρατος λαθρεπιβάτης
που σε λίγο κανείς δε θα θυμάται…
Μια πρέπουσα τιμωρία
στο προσωπείο του άνανδρου εγωισμού σου.
Η ταφή… η λύτρωσή μου
Η σπονδή… η εκδίκησή μου
Η εντολή είναι ρητή,
αρχαιοκάπηλος δε θα τολμήσει να σ΄ αγγίξει,
έβαλα απαγορευτικό, ακόμη και στη μνήμη.
Κοιμήσου,
εραστή του κάλπικου ονείρου,
κανείς δε θα σ΄ ενοχλήσει….
©2025
John Molindris * Έργο ζωγραφικής
Μαρία Σταυρίδου * Ποιητικός σχολιασμός
