Μοντέρνα ποίηση * Πεζο-ποίημα
Θέλω να με συναντήσεις
την ώρα που η θλίψη και η απόγνωση γίνονται ένα με την ανάσα μου.
Να γνωρίσεις από κοντά το φόβο τον ανελέητο
Τη μοναξιά που απειλεί σε κάθε γωνιά να μου τα πάρει όλα,
να με ξεγυμνώσει,
να μ΄ αφήσει ορφανή, φτωχιά, γερασμένη κι άσχημη,
μέσα σ΄ένα καβούκι χελώνας,
που έχει αρχίσει να σαπίζει από την υγρασία.
Ναι….
Να μ΄ αντικρύσεις εκείνες τις τρομακτικές στιγμές της μέρας
που αγωνιά αν θα επιστρέψει πιο δυνατή και όμορφη,
όσο η νύχτα ξεκινά ν΄ απειλεί με τα μοχθηρά πλάσματά της
που καταριούνται το Φεγγάρι.
Σκέφτομαι να σταθώ κάτω από το φως του
απαλλαγμένη από κάθε δισταγμό
και να σου αποκαλύψω την τρέλα της ψυχής μου.
Τις σκέψεις, που κολυμπάνε ασταμάτητα
μέσα στην ανάγκη να υπάρχεις στη ζωή μου, για να μπορώ ν΄αναπνέω.
Τις προσευχές που ξέρω πως ακούγονται
μα που θα στεφτούν άκαρπες.
Τις επιθυμίες που εκπαιδεύω για ένα κατοστάρι ανεπανάληπτο,
μήπως και προλάβουν να γεννηθούν.
Κατάρα αυτή η αναπόφευκτη φθορά
που μας αγγίζει και τους δυο χωρίς οίκτο.
Ίσως για να μας τιμωρήσει, που γελάσαμε τόσο πολύ,
που κλάψαμε μέσα στην ηδονή των σεντονιών μας,
που ιδρώσαμε μέσα στην αγωνία να μεγαλώνεις ατίθασα παιδιά
για ένα αύριο πιο σκοτεινό και από τη νύχτα.
Θύματα και οι δυο της ίδιας της ζωής
που μας ευλόγησε να συναντηθούμε,
ενδεχομένως για να κάνει τον τελικό ‘προορισμό’ ακόμη πιο τραγικό.
Κομπάρσοι και πρωταγωνιστές σ΄ένα χιλιοειπωμένο θεατρικό
που το τέλος κανείς ικανός να μαντέψει,
μέχρι η Πυθία πήρε απαλλαγή για να μας αποφύγει…
Ναι, θέλω να με συναντήσεις αυτές τις ανείπωτες στιγμές
που η ψυχή και η λογική πεισμώνουν και σιωπούν,
που αναγκάζονται να κηρύξουν πόλεμο,
για να κρύψουν την απόγνωση τους.
Θέλω να με συναντήσεις… στο χθες και στο αύριο…
Σήμερα είσαι εδώ,
θα κοιμηθώ ξανά μέσα σου,
θα ναρκωθώ από τη μυρωδιά μιας γεμάτης ζωής,
θα ονειρευτώ διαδρομές που δε μοιραστήκαμε
και θ΄ αποκοιμηθώ χωρίς το φόβο της απώλειας…
Η τελευταία μου επιθυμία, θέλω να με συναντήσεις…
Υποσχέσου με…. πως πάντα θα με συναντάς…
©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
