Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Ένας θεός ντυμένος στα λευκά
να μην περνά απαρατήρητος.
Μόλις ξεκίνησε ο χορός της ζωής
Οι θεατές απροετοίμαστοι
εναποθέτουν τις ελπίδες τους
στην άγονη γη των θηρευτών.
Χορευτές και κυνηγοί
σε θέση αναμονής.
Η εγωιστική πείνα της νίκης
σαρώνει κάθε ηθικό φραγμό.
Αποδεκτό ο νικητής να στεφθεί
μ΄ένα ματοβαμμένο φιλί στην ψυχή
κι ένα χρυσό λουλούδι στο στήθος.
Η κοινωνία των αγράμματων σκλάβων
επέστρεψε σιωπηλά
για να σαρώσει τα βραβεία της μόρφωσης.
Φυλές και λαοί αποδέχτηκαν
να λεηλατούνται για χρόνια, ως κανονικότητα.
Οι φίλοι – γείτονες εκπαιδευμένοι θεατές
με ραμμένη τη γλώσσα επιδεικτικά.
Κανένα σχόλιο
για τις ασύλληπτες γενοκτονίες
που πιθανότατα θ΄αναρτηθούν στ΄αυριανά.
Ένας θεός ντυμένος στα λευκά
-δίχως νύφη, ίσως και δίχως καρδιά-
που αποφάσισε να παραστεί
στην εκτέλεση των τελευταίων αθώων.
Δραπέτευσε ψυχή μου,
πέτα ψηλά,
αυτή η γη σε χαρακώνει
όσο κατοικείται από αιχμάλωτα μυαλά…
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
