Ερωτικό Instantane
Να σου πω μια μικρή και σύντομη ιστορία..;;
Ξέρεις πώς ξεκίνησε η δίκη μου ιστορία αγάπης και έρωτα …;;
Τυχαία ….από ένα λάθος μήνυμα στο λάθος παραλήπτη… και μια μικρή συζήτηση
που έγινε παραδόξως καθημερινή συνήθεια.
Λίγων ημερών κουβεντούλα ουσιαστικά… Ανταλλάξαμε τόσα όσα χρειάζονταν να δούμε
πως εμείς οι δύο είχαμε κοινά και μια παράξενη έλξη
και που …μέσα στα όσα προλαβαμε να πούμε,
αυτός κράτησε ότι μου αρέσουν οι όμορφες εκπλήξεις…!
Και μου έκανε μία τέτοια μικρή έκπληξη την επόμενη ακριβώς μέρα από αυτή
που αποφασίσαμε και υποσχεθηκαμε ο ένας στον άλλο πως θα βρεθούμε
και ανταλλάξαμε διευθύνσεις δουλειάς και σπιτιού.
10 /02
Ήρθε στη δουλειά μου… έτσι απρόσμενα κι απλά για να με δει να με κάνει μια αγκαλιά
και να μου δώσει ένα φιλί… που τόσο επιθυμούσε από την πρώτη στιγμή όπως μου είπε…
Αλλά όπως επιθυμούσα κι εγώ ομολογώ…
11/02
Και την αμέσως επόμενη…
ήρθε και με βρήκε κάτω από το σπίτι μου… για τον ίδιο λόγο…
Το φιλί και η αγκαλιά με περίμενε πάλι με λαχτάρα.
12/02
Και στη συνέχεια,
το επόμενο πρωί ένα τηλεφώνημα με ξύπνησε και άκουσα μια χαμογελαστή σχεδόν τραγουδιστή φωνή να μου λέει
” Ομορφιά ;;…κερνάς καφέ…;;”
Ξαφνιάστηκα ομολογώ.
Απάντησα αβίαστα χωρίς σκέψη… “Εννοείται… φυσικά και ναι…’
ενώ πετάχτηκα με ενθουσιασμό από το κρεββάτι μου… κι ως που να το συνειδητοποιήσω… ακούω…
“Εεεε… άνοιξε λοιπόν….Είμαι από κάτω…
θα με αφήσεις να περιμένω μέσα στο κρύο;”
Ομολογώ εκείνη τη στιγμή ξύπνησα για τα καλά…
Και ήρθε πάλι …και έζησα ένα πρωινό ξύπνημα υπέροχο… με τον πιο γευστικό πρωτο σχετο καφέ
της ημέρας μου και με κατάληξη… έναν έρωτα μοναδικό, δυνατά καταιγιστικό, και απρόσμενα παθιασμένο !!!
Και μετά… όλη μέρα να τον σκέφτομαι και να είμαι μουδιασμένη
από τα αγγίγματα και τα φιλιά που πυρπόλησαν με τη λάβα τους κάθε σημείο του κορμιού μου
και υγρή.. απίστευτα υγρή σε κάθε σκέψη…
Εν μέσω δουλειάς μικρά μηνυματακια…
“Ει ψιτ γλύκα…είσαι εδώ;
Μου έλειψες …
Έφυγες για δουλειά…;;
Πρόσεχε …
Έφτασες…;
Πώς είναι η μέρα σου …;
Μικρό μου … κουράστηκες σημερα… ;
Κοντεύεις …;
Σχόλασες… ;
Να προσέχεις…
Έφτασες…
Κουβεντουλα μέχρι αργά …
Αδημονία κι επιθυμία …
Σε θέλω …
Απόφαση τελευταίας στιγμής …κι ας είναι αργά …
Μωρό μου ….Έρχομαι …
Καληνύχτες… με φιλιά κι αγάπη … αγκαλιές και όνειρα…
Μαζί…”
Πρωινό ξύπνημα μέσα σε ένα κύμα ζεστασιάς και έρωτα… με τη μυρωδιά του αχνιστού καφέ
και της απόλυτης πρωινής ένωσης που μας γεμίζει “καύσιμη” ενέργεια… μέχρι την επόμενή μας συνάντηση…
Κι όταν οι συνθήκες και οι υποχρεώσεις δε μπορούν να μας φέρουν κοντά και να είμαστε μαζί
έτσι απλά κι ανέλπιστα κάθε μέρα να βρισκω μια όμορφη καλημέρα…
να με περιμένει και να με καλημερίζει τα πρωινά που ξυπνώ… και να ομορφαίνει τη μέρα μου…
“Καλημέρα στο κορίτσι μου…
Τον ξανθό άγγελο της καρδιάς μου…”
-Θεέ μου… το ζω εγώ αυτό …;;
Νόμιζα πως αυτά γίνονται μόνο στα παραμύθια…
Τσιμπιέμαι μην και ξυπνήσω από το λήθαργο…
Πόσα λίγα και μικρά πράγματα θέλει ο έρωτας για να εκφραστεί,
να πάρει σάρκα και οστά τελικά… και να αποκτήσει μορφή;
Λίγα και μικρά
μα όμως με τόσο μεγάλη αξία για εκείνον που τα λαμβάνει…
Τελικά ξέρεις τι είναι ο έρωτας;
Να μπορώ να βλέπω τον κόσμο μέσα από τα μάτια σου
κι εσύ μέσα από τα δικά μου.
Κι έτσι
Κάθε μέρα μιλώ για τον έρωτα
Τον δικό μας τον έρωτα
Αυτόν που ξεκίνησε… κι άρχισε να εξελίσσεται έτσι απλά κι αβίαστα
κι έγινε το αλφαβητάρι της ζωής μου… Το Α και το Ω μας…
Η αρχή και το τέλος της λέξης…
Α Γ Α Π Ω
Σ’ αγαπώ…
-Κι εγώ σ’ αγαπώ…❤️
©️2025 Ξένια Ανδριοπούλου
Αρθρογράφος * Συγγραφέας
