Ποίηση – Πανσέληνο φιλί –

Ποίημα

Τούτο το φεγγάρι απόψε,
που συνοδεύει το βλέμμα μου,
κούρνιασε στην αυλή της καρδιάς σου.
Και έγινε Πανσέληνος, ο έρωτας.
Σκαρφάλωσε στο πιο ψηλό κλαρί,
άπλωσε τα κιτρινιά του, στα μαλλιά σου,
πήρες μαγευτικά την ομορφιά του.
Μετά, σε τύλιξε ο έρωτας.
Γιόμισαν και τα δικά σου μάτια,
με την τρυφεράδα του χρόνου Θεού.
Και αφού σε αγκάλιασε,
αφού άπλωσε στην παλέτα του
τα χρώματα της αγάπης,
με την δική σου μορφή, σε ξάπλωσε
πάλλευκη, στα ξερόκλαδα
μιας αόρατης έκτασης φωτός.
Τα χείλη σου, αγνά, δόθηκαν
στο φιλί του, γευτήκαν την δροσιά
όπως η γη, ξεδιψά από την κάψα
του καυτού καλοκαιριού.

 

©2024 ΒΑΣΙΛΗΣ ΣΑΜΟΊ’ΛΗΣ
Αρθρογράφος – Ποιητής
(Πνευματικό μου δημιούργημα)

Βασίλης Σαμοϊλης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - Ο Βασίλης Σαμοΐλης γεννήθηκε στη Λευκίμμη της Κέρκυρας. Μεγάλωσε μέσα σε ένα καλλιτεχνικό περιβάλλον, δίπλα σε λαϊκούς μουσικούς, ενώ ο πατέρας του ήταν ζωγράφος και αξιόλογος ξυλογλύπτης. Έφυγε μικρός από το σπίτι για να περιπλανηθεί στον αγώνα για επιβίωση στην Αθήνα. Εκεί σπούδασε θέατρο μα η ζωή τον ανάγκασε να επιστρέψει στη γενέτειρά του. Είναι παντρεμένος και έχει δυο υπέροχες κόρες. Δεν ξέχασε ποτέ τους πρώτους στίχους του, που πάντα φυλούσε στο χρονοντούλαπό του μέχρι που εκδόθηκε η πρώτη ποιητική του συλλογή «Γυναίκα Πνοή». Η ποίηση ήταν ο δρόμος προς το φως, μια έκφραση ζωής, ένα πάθος αχαλίνωτο. Η αγάπη και ο θαυμασμός του για τη γυναίκα, ο έρωτας, η φύση, η ομορφιά, γίναν η δύναμη να συνεχίζει να γράφει με ευαισθησία και ερωτισμό. Μέσα από τους στίχους του, αφήνει το όνειρο να ταξιδεύει με πάθος, του δίνει φτερά, του δίνει ζωή! Τα ποιήματα είναι η ζωή του…

Αφήστε μια απάντηση