Ποίημα
Δίχως όραμα γυρίζεις
σε μια νύχτα σκοτεινή
τη ζωή σου δεν γνωρίζεις
ότι έχει μια τιμή.
Μέσα στου δρόμου το παζάρι
το κορμάκι σου πουλάς
την ψυχή παίζεις στο ζάρι
και νομίζεις πώς γελάς.
Μια πουτάνα έχεις μοίρα
κι έγινες το θύμα της
μα απ’την καρδιά σου πήρα
καθαρό το βήμα της.
Πεζοδρόμιο και αν κάνεις
είναι αδιάφορο για μένα
κάπου είσαι, κάπου φτάνεις
μα εσύ δεν ζεις στο ψέμα.
Κι αν σε πλήρωσα γλυκιά μου
και αγόρασα αγάπη,
μια πουτάνα είναι η καρδιά μου
πού την πότισα με δάκρυ.
©️2025 Δημήτρης Μονιός
Αρθρογράφος * Ποιητής
