Ποίηση – Ε π ε ι δ ή –

By
You are currently viewing Ποίηση – Ε π ε ι δ ή –

Ποίηση – Ε π ε ι δ ή –

Ποίημα

Άνοιξα τα χέρια μου
κι έτσι απλά
σου χάρισα την ζεστασιά
Έσπασα το βλέμμα μου στα δυο
κι έτσι μοίρασα το φως μου
έκοψα την ανάσα μου
κι έμαθα να αναπνέω στο βήμα σου
περπάτησα στα ποτάμια μου
αφήνοντας το πέλμα μου σε σένα
επειδή αγάπη σε βάφτισα
κράτησα το όνομα μου
να βαδίζεις σ ατέλειωτη θάλασσα
Έτσι μπορώ να σε ζω
να σ΄αναπνέω… εσένα μέσα από μένα
μου μιλάς απ΄τα χείλη μου
μ ακούς απ΄τη φωνή σου
επειδή σου χαρίστηκα
δε σε ψάχνω!

©️2025 Lena Monastiriotou
Αρθρογράφος * Ποιήτρια

Λένα Μοναστηριώτου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΡΙΑ - Πέρασαν τόσα χρόνια από όταν άρχισα να γράφω, να μουτζουρώνω και να αφήνω λέξεις, να σκίζω και πάλι από την αρχή, ένα ποτάμι ξεχείλιζε από τα στήθια μου λέξεις , δάκρυα, χαμόγελα στήνανε το παρτέρι τους κι εγώ μιλούσα με αυτές Γεμίζοντας το στέρνο μου τόπους ,χρόνους , στιγμές γεμάτες φωνές πουλιών πολύχρωμες λαλιές ανθρώπων λέξεις, λέξεις ώσπου σταμάτησα. Έμεινε μόνο μια φράση που έκρυψε μέσα της όλη μου τη θάλασσα. Όνομα ... άνθρωπος Συνέχισα να γράφω να ονειρεύομαι με μάτια ανοιχτά, ακολουθώ τη μουσική της ψυχής κι αφήνω τις νότες να μιλούν μέσα απ ' τα μάτια της !

Αφήστε μια απάντηση