Μοντέρνα ποίηση – Κέρινο Ομοίωμα –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Κέρινο ομοίωμα
μιας άπονης αγάπης.
Έτσι κατάντησα
Φθαρμένη
απ΄τον αδηφάγο χρόνο
που αδιάκοπα με τιμωρεί.
Μουδιασμένη
απ΄ τα χρόνια της σιωπής
που απαρνήθηκαν
κάθε συντροφιά
στο κεφαλάρι της ζωής.

Ντυμένη νύφη
-ακόμη και τώρα-
με μαραμένα λουλούδια στα μαλλιά,
δίχως δάκρυα
να ξεδιψάσουν τη μοναξιά.
Με το πέπλο απελπισμένο
να κρύβει
τις ρυτίδες της ψυχής
και το βέλο απαρηγόρητο
να θρηνεί,
για τα δυο χείλη
που σφράγισαν με κατάμαυρη κλωστή.

Όταν φαντάζομαι
να στέκεσαι μπροστά μου
νιώθω την καρδιά ξανά ζωντανή.
Ορκίζομαι
αν αυτό ποτέ συμβεί
τότε δεν θ΄ ακουστεί
-απ΄ τα δυο μου χείλη-
αυτό το αλυσοδεμένο ‘γιατί’
που ακόμη μοιρολογεί.

Καμιά απολογία επιθυμητή.

Η αγάπη είναι προσφορά
η δική μου σε ισχύ,
δίχως ανταπόδοση
δίχως ανελέητα ‘γιατί’.

Ένα κέρινο ομοίωμα
Η νύφη που απαρνήθηκες
Η αγάπη που επέβαλες
να γερνά ολομόναχη.

Ο δρόμος της επιστροφής
πάντα ζωγραφισμένος στα όνειρά μου
Απόψε σε ικετεύω… περπάτησέ τον…

©2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα