Ποίηση – Κατάσαρκα Ρούχα –

Ποίημα

Της πληγής τα λόγια
ρούχα κατάσαρκα τα φοράω..
Φορές φορές τα βγάζω
τα γυρίζω ανάποδα
και τα ξαναντύνομαι…
Έτσι για να μη βαριέται η λύπη…
Κρυώνω χωρίς αυτά, νιώθω γυμνή
Κι εκεί είναι που κρύβεται
η ευαίσθητη πλευρά μου
όπου πολλές φορές με πληγώνει
γιατί με οδηγεί σε λάθος συμπεράσματα
για ανθρώπους που νόμιζα φίλους…
Και θυμώνω και νευριάζω μαζί της
και της ζητάω να φύγει
να μ’ αφήσει ήσυχη..
Και τότε ανακαλύπτω
την σκληρή πλευρά μου
Αυτή που θέλει να τα σπάσει όλα…
Το κελί του φυλακισμένου…
Το κλουβί του καναρινιού…
Τη γυάλα του χρυσόψαρου…
Κι από θύμα να γίνει θύτης…
Και τότε τρομάζω
Γιατί δεν ξέρω τα όρια της σκληράδας μου
Δεν ξέρω που είμαι ικανή να φτάσω
Και μαζεύομαι και κλείνομαι πάλι
μέσα στα κατάσαρκα ρούχα της λύπης…

©️2026 Ελένη Ταϊφυριανού
Αρθρογράφος * Ποιήτρια