Μοντέρνα Ποίηση * Ποίημα
Πνίγοντας
την ανάγκη να σε κάνω δικιά μου,
ακρωτηριάζω την ψυχή,
ξανά και ξανά και ξανά.
Θύμα
στη λαγνεία της σκέψης
και της μυρωδιάς σου
δε θα ξαναγίνω.
Αιχμάλωτος
με βούληση πειθαρχημένη.
Δε μ΄ ενοχλούν
οι χαρακιές των φιλιών σου.
Αντέχω να ζήσω μαζί τους
Ψηλαφίζοντάς τες
παραμένω ζωντανός,
ετοιμοπόλεμος,
διεκδικητικός,
επιβάλοντας
αρχέγονο δικαίωμα επιλογής.
Άγνωστο σε σένα
πως παραμένω δέσμεός σου.
Δικός σου μέχρι το τέλος…
Αν άντεχα να σ΄ αφανίσω
θα ΄ταν μια νύχτα σαν και αυτή,
που τ΄ ακροδάχτυλα χορεύουν
στον παλμό της ανάσας,
ενώ το κορμί καρδιοχτυπά
μέχρι να σε γευτώ ξανά…
Χωρίς λογική
Η τελευταία σου πνοή
μου ανήκει…
Κατάρα σκοτεινή
αυτή η βούληση που ακροβατεί…
©2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα