Μοντέρνα Ποίηση – Οι Αιώνιοι Εραστές της Θλίψης –

Μοντέρνα Ποίηση * Ποίημα

Άγνωστο
γιατί αγκαλιάζω σφιχτά
αυτήν τη θλίψη,
φορώντας τη ζεστασιά της
ως ρούχο απαραίτητο, επιβίωσης.

Γιατί;

Δεν είμαι μόνη… όχι!
Ξέρω
στον μη ορατό ορίζοντα
που κρύβει μι΄ άγνωστη ζωή
απ΄ το βλέμμα μου,
στέκεσαι εσύ
χαϊδεύοντας ανάλαφρα τα μαλλιά μου
-που κατέκτησαν οι αέρηδες-
με τα χείλη σου.

Νιώθω
την τρυφερότητα της ανάσας σου
να με ζεσταίνει,
να με προφυλάσσει
από τους αγέλαστους νάρκισσους
που περιτριγυρίζουν
τα σοκάκια της ψυχής μου.

Πολλές φορές φαντάζομαι
να δαγκώνω αυτά τα χείλη
να πονάς… να τα φιλάω.

Ποιά ευλογία αξία να τ΄ αντικαταστήσει;

Ονειρεύομαι τη στιγμή
που σ΄ αντικρύζω
ανάμεσα στο πλήθος της συνήθειας
να χαμογελάς
να στέλνεις ένα χάδι πουλί
να με προϋπαντήσει,
να με σημαδέψει
πριν αγγιχτούν οι αύρες μας.

Απρόβλεπτη η ζωή
γέννησε ένα μυστικό
για μας τους δυο,
τους αιώνιους εραστές της θλίψης.

Όπου κι αν σταθούν τα φιλιά μας
πριν σβήσει ο χρόνος
αυτού του κόσμου,
θα είμαστε
για πρώτη και τελευταία φορά… μαζί.

Μην το λησμονήσεις…

©️2025 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα