Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Θα προσπεράσεις
δίχως να σταθείς.
Διακριτικά
θα σηκώσεις το βλέμμα ψηλά
εκεί που τα όνειρα
κάποτε πετούσαν αγκαλιά.
Μετά θα χαθείς στο πλήθος
Σανίδα σωτηρίας
Δεν είσαι έτοιμος
να υπερασπιστείς
την απουσία
τον πανικό
τη φυγή.
Οι ενοχές
μας έντυσαν
φιγούρες ομίχλης.
Μια βαριά καμπαρντίνα
τ΄ ανείπωτα μυστικά
κι ένα καπέλο με γίσο
η δειλία που έραψε τα χείλη.
Μέσα σε κουρασμένες διαδρομές
που δεν αντέχουν αλλαγές
μοιραία θα ξανασυναντηθούμε.
Μη διστάσεις
Προσπέρασε με
Κάντο για χάρη μου
Δε θέλω να δεις
τα βρεγμένα μου όνειρα
τα λασπωμένα ίχνη του καημού μου
τα φθαρμένα Σ΄αγαπώ
που ακόμα θεωρούν καταφύγιο
τα δυο σου χείλη.
Για σένα είμαι
μια άγνωστη νύφη της βροχής
που΄χασε το γοβάκι.
Κουτσαίνοντας
συνεχίζει απλώς τη διαδρομή.
Μη σταματήσεις…
©️2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα