Μοντέρνα ποίηση – Ακόμα Θυμωμένη . . . –

Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα

Μια συνηθισμένη μέρα
στην κόλαση.
Αυτήν τη φορά
τα βήματα ντυμένα καλά.
Προνόησα
Μια επίσκεψη στα λημέρια
που βολτάριζες
ξεγελώντας τ΄ αλάνια,
προς ικανοποίηση εγωισμού.

Θυμάμαι…
σ΄ άφηνα μόνο,
γυμνό από αγκαλιά
στερημένο από φιλιά,
επίτηδες.
Σ΄ ανάγκαζα
να επιστρέφεις πεινασμένος.
Απαιτούσες
να χορτάσεις βιαστικά
στην άκρια των χειλιών,
πριν το κορμί σπαράξει δυνατά.
Ανάσα
-κίμινο και κανέλα-
σφραγισμένη στο κελί της τρέλας
να κρατά συντροφιά
τις στιγμές παράνοιας.
Όλα σκοτεινά
εξαργυρώνοντας
την υπόστασή τους στα βουβά.

Τώρα, ολομόναχη
παρατηρώ την ηδονή
ως ξινισμένο επιδόρπιο
στα λερωμένα σερβίτσια των γειτόνων.
Τώρα
δίχως κανέναν να τιμωρήσω
ή να εκδικηθώ,
αγκαλιάζω τον αταίριαστο εαυτό
που επαναστατεί
τις ώρες που η λογική ναρκωμένη
αποτραβιέται στο περιθώριο,
καθώς οι εραστές αποχαιρετιούνται
ενώ οι ψυχές επιστρέφουν εξαντλημένες
στα νοτισμένα σεντόνια.

Αδιανόητο όσο και ανεξήγητο
γιατί η δική μου συνεχίζει να πολεμά…

Αν με βλέπεις
θέλω να ξέρεις,
ακόμα σου θυμώνω…
Μ΄ εγκατέλειψες
να πολεμάω
τους ανεμόμυλους της θλίψης
με σπασμένο κοντάρι κι ένα σπαθί
που δακρύζει
κάθε φορά που τ΄ αγγίζω.

Μην μ΄ αφήσεις να ηττηθώ…

©2026 Μαρία Σταυρίδου
Επιμελήτρια Εκδόσεων
Διαχειρίστρια του blog των Εκδόσεων Γλαύκα