Σκέψεις
Θεέ της γραφής, φύλαγέ με,
από τις λέξεις, που ο όχλος -στη θέα του ξένου αίματος-
κραυγάζει στις αρένες.
Φύλαγέ με
απ’ τη μέθη του αλάθητου.
Το δάχτυλο να μην υψώνω σε ξένα κρίματα
-ασήκωτο το βάρος των δικών μου.
Φύλαγέ με, από την ανακούφιση
όταν οι φλόγες γλείφουν του γείτονα τη στέγη,
όταν ξένο παιδί αφήνει την τελευταία του πνοή.
Έχω περίσσευμα συμπόνοιας,
όταν άλλη χώρα βομβαρδίζεται.
Μόνο μην ακριβύνει το αλεύρι – είμαι καλή νοικοκυρά,
ζυμώνω μόνη το ψωμί μου.
Θεέ της γραφής, φύλαγέ με
Ο άνθρωπος μέσα μου, φοβάται και δαγκώνει.
©2026 Κωνσταντίνα Ζαγάρη
Αρθρογράφος * Λογοτέχνιδα
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα