Μοντέρνα ποίηση * Ποίημα
Σε ένα σπίτι ξύλινο,
γεμάτο ρόζους
από τους κορμούς στον τοίχο,
να στάζει ρετσίνι,
σαν δάκρυα
από γερασμένα μάτια,
ζω.
Σε ένα σπίτι άδειο,
όπως οι χειμωνιάτικες φωλιές
από τα χελιδόνια,
προσπαθώ
να αγκαλιάσω σπασμένα τσόφλια,
σε αναμένω.
Εδώ ο χρόνος
δεν είναι σύμμαχος μου,
δεν είναι φιλικός,
εδώ ο χρόνος πονάει,
εδώ ο χρόνος κεντάει,
κόμπους στην καρδιά μου.
Κάθε κόμπος και ένα λάθος,
κάθε πόνος και ένα στάσου.
Δεν πρόλαβα να σου δείξω τι είμαι
Δεν πρόφτασα να αγγίξω τι θα ανθίσω
Άκαρπο δέντρο, μόνο για σανίδια,
σε έρημο σπίτι, ικανός.
©2026 Root
Αρθρογράφος * Ποιητής
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα