Η Ρ Θ Ε Σ . . .

Ήρθες… σε μια στιγμή που τελείωσαν όλα.
Ήρθες… όταν δεν έπρεπε, οι αποφάσεις έχουν παρθεί.
Ήρθες… τώρα που δε νοιώθω, δεν αισθάνομαι κανένα συναίσθημα.
Τώρα που δε με αγγίζει τίποτα και τίποτα δε ζεσταίνει την καρδιά μου.
Ήρθες… μα εγώ είμαι άδεια, είμαι στο τελευταίο σκαλί πριν το τέλος.
Λίγο πριν χαθώ ήρθες και μου απλώνεις το χέρι ν’ ανέβω ξανά ψηλά.
Όμως το φως με θαμπώνει κι είμαι χαμηλά στις μοναξιάς τα μονοπάτια.
Δε μπορώ ψηλά, δε θέλω το φως, με πονάει.
Αιμορραγούν οι ρωγμές από τα σημάδια.
Ήρθες…. τώρα που εγώ φοβάμαι ν’ αγγίξω την αγάπη.
Σφράγισα την καρδιά μου να μη χτυπά, να μην ηχεί,
γιατί κάθε ανάσα είναι θάνατος !!!

©2023 Χρυσοβαλάντη – Αντωνία Μαρκοπούλου

Αρθρογράφος – Ποιήτρια