Γ Α Λ Η Ν Η

Νιώθω την ανάγκη να κοιμηθώ μόνη σε μια πυκνή κοιλάδα …
να είναι μαλακή.
Το γρασίδι το ελαφρό να είναι σαν ένα φιλί
απαλό στην δροσιά να με σκεπάζει.

Νιώθω την ανάγκη να κρυφτώ από τα σύννεφα
που κολυμπούν στον ουρανό τις ηλιόλουστες μέρες
και μου σκιάζουν το δρόμο.

Κουράστηκα να συναντώ ευπαρουσίαστα λουλούδια
που τραβούν την προσοχή μου …
που μ΄εντυπωσιάζουν με τα χαρακτηριστικά τους και τα κινήματα τους.

Και, έρχεται η στιγμή … εκείνη η στιγμή που παρουσιάζεται μια αλλαγή.

Αλλάζουν τα χρώματα τους, οι κινήσεις του
και πως στέκονται όταν τα έχω στα χέρια μου
μιλώντας τους γλυκά δίνοντας περισσότερη ζωή.

Νιώθω την ανάγκη να τα πετάξω σε μια λίμνη, σ΄ένα ποτάμι …
να πνιγούν όλα, να ησυχάσω.

Να πέσω στην κοιλάδα να ξαπλώσω, και να ξεχάσω.

Νιώθω την ανάγκη να απομακρυνθώ …
Να ταξιδέψω στην χώρα των θαυμάτων.

Αποσκευές δεν έχω ούτε θα πάρω. Μόνο με το φουστάνι που φορώ.

Να κοιμηθώ, να ησυχάσω, να δω όνειρα δικά μου
όπως πλαγιάζω στο γρασίδι … και με την δροσούλα,
να έχω σεντόνι τη γαλήνη.

Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Δημοσιογράφος

Πληροφοριες