ΜΑΥΡΗ ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Μαύρη ζωή …
Κοινή ζωή …
Την έχουμε όλες αλλά δεν τη μοιραζόμαστε.
Ζούμε στο σκοτάδι
Ζούμε στο φως με ένα κρυμμένο παρελθόν,
μ΄ένα κρυμμένο παρόν και με ένα άγνωστο μέλλον.

Μαύρη ζωή …
Κοινή ζωή …
Γιατί δεν την μοιραζόμαστε να ελευθερωθούμε.
Δε μπορώ μόνη μου να κάνω την αρχή.
Είμαι μια.
Χρειάζονται πολλές.

Θέλω να φανερώσω την άλλη μου πλευρά.
Έχει σημάδια από μελανιές
που δέχτηκα από αγάδες με παράνοιες.

Μαύρη ζωή …
Κοινή ζωή …
Πότε θα δούμε άσπρη μέρα ;

Με ρωτάς κοινωνία, γιατί σε κοιτώ με αυτό το βλέμμα.
Γιατί είμαστε πολλές που έχουμε μαύρες ζωές …
κοινές ζωές με ρωγμές, με άσχημες,
ψυχρές σκηνές που βιώσαμε
και βιώνουμε καθημερινά από θηριώδης άντρες,
πίσω η μπροστά στα παιδιά μας.

Είμαστε το θέαμα …
Με βλέπεις να σιωπώ.
Με βλέπεις να γελώ.
Με βλέπεις να κραυγάζω.
Με βλέπεις να κλαίγω.

Δεν είναι μια παράσταση.
Δεν είμαι η πρωταγωνίστρια
και οι υπόλοιπες δευτεραγωνίστριες.
Έξω κυκλοφορούν οι ανταγωνιστές.
Είσαι το κοινό. Άνετα κάθεσαι.
Έχεις καλή ζωή. Δε μας λυπάσαι.
Οι φυλακές γεμάτες.
Οι κυνηγημένοι αγνοούνται.
Ελεύθεροι οι δραπέτες.

Μαύρη ζωή …
Κοινή ζωή …

Έλα ταξίδεψε με σ΄ένα μέρος άνθρωπος να μην υπάρχει.
Μαγικό να είναι για να εξαφανίσω τα αίσχη
και η μαύρη, κοινή ζωή να γίνει άσπρη.

©️2023 Μάρω Πατριανάκου

Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Δημοσιογράφος