Μια φορά και έναν καιρό ήταν μια πένα η οποία συναντήθηκε με μια άσπρη κόλα χαρτί. Τη ρώτησε τι κάνει και εκείνη της απάντησε ότι δεν αισθάνεται καλά γιατί την κουράζει το μονότονο άσπρο με τις ευθείες γραμμές οι οποίες ήταν μεν πολλές, αλλά μονότονες.
Η Πένα της υποσχέθηκε ότι θα την κάνει να αλλάξει όψη και θα τη γεμίσει χαμόγελα. Χωρίς να το σκεφτεί πολύ, ζήτησε από το χέρι που την κρατά να την αξιοποιήσει πάνω στο λευκό χαρτί και αμέσως εκείνο γέμισε γράμματα …πολλά γράμματα, γεμάτα διαφορετικά νοήματα αλλά και πολλά πολλά πολλά συναισθήματα, περιγράφοντας ιστοριούλες ..ποιηματάκια αλλά και προτάσεις οι οποίες πάντα είχαν ως αφετηρία …την αγάπη, την ομόνοια …το γέλιο …το μόνιασμα …τον έρωτα …την οικογένεια …τα παιδιά …
Η κόλα χαρτί δε σταμάτησε να χαμογελά και από τότε έγιναν αχώριστες φίλες που καθημερινά μοιράζονται τα πάντα από την στιγμή που το χέρι που κρατά την πένα περιγράφει όλα όσα αισθάνεται …
Τόσο όμορφη και απλή είναι η ομορφιά ….!!!
©2023 Έλενα Πλέα
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Ποιήτρια

Πόσο όμορφο!! Είναι η κολα η καρδιά κι η πενα η αγάπη. Όταν γραφτεί το κάθε τι φρόντισε μόνο να είναι με ανεξίτηλο μελανι. Μπράβο σου Έλενα!!! ❤❤