Το φεγγάρι σχεδόν ολόγιομο εμφανίστηκε …
Η άνοιξη ήρθε, μα εσύ λείπεις, είσαι μακριά …
Ο γκιώνης κάθε βράδυ ηχεί με τη μελαγχολική φωνή του και νιώθω σαν εγώ να φωνάζω τ’ όνομά σου … Είναι νύχτες τώρα που περπατώντας στην ησυχία ονειρεύομαι ξανά την περσινή άνοιξη, εκείνες τις στιγμές που οι συζητήσεις μας σαν βάλσαμο αγκάλιαζαν την ψυχή μου … Χάνομαι στις θύμησες του περσινού Μάη, σ΄εκείνο το βράδυ που εσύ κι εγώ ήμασταν απέναντι και είχαμε συντροφιά τη ζεστασιά του επερχόμενου καλοκαιριού.
Πόσο μακρινά μοιάζουν όλα, αλλά και πόσο κοντινά …
Η άνοιξη ήρθε, μα εσύ λείπεις, είσαι μακριά…
Δυο αστέρια κοντά στο φεγγάρι συνομιλούν για τη μαγεία του έρωτα, για τη μαγεία των στιγμών εκείνων που ήμουνα κοντά σου … Δυο αστέρια: το ένα είναι σαν τα μάτια σου λαμπερό, το άλλο σαν το γέλιο σου αστραφτερό και οι μνήμες λάμψεις που βυθίζονται στις απέραντες σκέψεις του νου μου …
Δεν ξέρω πότε θα επιστρέψεις,
μα τα βράδια που περπατώ έχω συντροφιά τ’ αστέρια, το φεγγάρι, τον γκιώνη και τις συχνές, απέριττες σιωπές της εαρινής νύχτας … Θα έχω συντροφιά τα λόγια μας και τις θύμησες της όμορφης παρουσίας σου …
Η περσινή άνοιξη ήρθε και έφερε στον δρόμο της ζωής μου εσένα, η φετινή άνοιξη κατέφτασε, μα εσύ λείπεις …
Άνοιξη της ψυχής μου χάνομαι στο βλέμμα σου, στη μορφή σου, σε όλα σου …
Λείπεις, μα θα περιμένω την επόμενη αγκαλιά σου,
τα καινούρια λόγια σου, τις νέες ματιές σου, το γέλιο που θα φέρεις μαζί σου …
Θα περιμένω …
Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
Κι όλες οι ομορφιές του κόσμου με συντροφεύουν γιατί όλος ο κόσμος είσαι εσύ
κι όλες οι σκέψεις με αγκαλιάζουν με αγάπη γιατί εσύ είσαι η κάθε σκέψη, η σκέψη η πιο γλυκιά …
©2023 Ευγενία Τζένη Τσιούγκου
Αρθρογράφος – Συγγραφέας – Ποιήτρια
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα