Δ Ι Ε Κ Δ Ι Κ Ω

Ο μύθος του Σίσυφου,
λευκό-μαύρο,
αντιφατικές συνιστώσες
στο ίδιο νόμισμα.
Στην προσπάθεια να τιθασεύσω
τον ανυπότακτο βράχο μου,
επιμηκύνω τις γραμμές
αμβλύνω τις γωνίες μου.
Διεκδικώ
από τη φλέβα του χειμώνα
σ΄ετερόσημες διαδρομές
αλκυονίδες ημέρες.
Να ερωτεύομαι δειλινά,
να κερδίζω στον πόντο,
φρενάροντας έτσι την κατολίσθηση
της επερχόμενης πτώσης.

 

©2023 Κατερίνα Αλυσανδράτου

Αρθρογράφος – Ποιήτρια

Το παρόν ποίημα συμπεριλήφθηκε στον 31ο τόμο της

“Μεγάλης Εγκυκλοπαίδειας της Νεοελληνικής Λογοτεχνίας”

του Χάρη Πάτση.

Κατερίνα Αλυσανδράτου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΡΙΑ - Γεννήθηκε το 1956 στο Ληξούρι της Κεφαλονιάς και εργάστηκε ως εκτελωνίστρια. Συμμετείχε στο Εργαστήρι Δημιουργικής Γραφής του ΕΚΕΒΙ με δάσκαλο τον ποιητή- κριτικό Χ. Βλαβιανό. Έχουν δημοσιευθεί πολλά ποιήματά της σ’ εγκυκλοπαίδειες, ανθολογίες και περιοδικά ενώ έχει βραβευθεί σε πολλούς ποιητικούς διαγωνισμούς. Το 2019 έγινε μέλος της Εταιρίας Ελλήνων Λογοτεχνών και το 2020 εξελέγη μέλος της Επιτροπής Κρίσεως Νέων Μελών.

Αφήστε μια απάντηση