ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ

ΧΡΟΝΟΣ ΓΙΑΤΡΟΣ

Αλλού ονειρευόμαστε κι αλλού ο δρόμος βγάζει
Μας πήρε σ΄άλλη γειτονιά
τα όνειρα τ΄αλαργινά
χαθήκανε στ΄αγιάζι.
Ξεπαγιασμένη η ψυχή στην αδιαφορία
Μόνη πηγαίνει κι έρχεται
και πιά δεν αντιστέκεται
στης μοίρας την πορεία.
Μόνο η πληγή αιμορραγεί
τι κι αν περνούν τα χρόνια,
Έμεινε πάντοτε νωπή
και ατέλειωτα να νοσταλγεί
Άνοιξης χελιδόνια.
Μα΄ναι μουντό Φθινόπωρο
κι είν άδειες οι φωλιές
μα στου καιρού το πέρασμα
θεμέλιο παραπέτασμα
γιατρός πια στις πληγές.
Τώρα το χθες πια δεν πονά,
μα κάπου η νοσταλγία,
έρχεται μελαγχολική
στο δείλι το μενεξελί
σαν μια παλιά ιστορία.
Ξεπερασμένη χθεσινή
κι από την τρικυμία
απάνεμο λιμάνι πια
βρήκε επιτέλους η καρδιά
του δειλινού ηρεμία.

 

2012© ΜΑΡΟΥΛΛΑ ΠΑΝΑΓΟΥ

Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας

ΝΟΤΙΟΣ ΑΦΡΙΚΗ

Μαρούλλα Πανάγου

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΡΙΑ - ΣΥΓΓΡΑΦΕΑΣ - Η Μαρούλλα Πανάγου είναι Κύπρια και γεννήθηκε στο χωριό Περιστερώνα της Πάφου. Τρεις μήνες πριν την εισβολή των Τούρκων στην Κύπρο και τον επόμενο διαμελισμό του νησιού το 1974, μετανάστευσε στην Νότιο Αφρική, όπου παντρεύτηκε το 1975 και απέκτησε 3 παιδιά. Το πατρογονικό της ήταν Νικοδήμου. Η Μαρούλλα γράφει από μικρή λογοτεχνικά κείμενα και ιδιαίτερα ποίηση, στην οποία επιδίδεται με εξαιρετική δεξιοτεχνία. Πληγωμένη από τη βάρβαρη κατοχή της μισής της πατρίδας, έγραψε συγκινητικούς στίχους. Έχει διακριθεί σε παγκόσμιους αναγνωρισμένους διαγωνισμούς λαβαίνοντας βραβεία από το πνευματικό πρακτορείο του Γιοχάνεσπουρκ, τη Διεθνή Εταιρεία Ελλήνων Λογοτεχνών Καναδά, τον Σύλλογο Αριστοτέλης Γερμανίας κ.α. Αλλά η κύρια αναγνώρισή της ήρθε το 1992 όταν προσκλήθηκε επίσημα από το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας κι έλαβε μέρος στο Συνέδριο αποδήμων Ελλήνων λογοτεχνών, που έγινε στους Δελφούς για έξι ημέρες. Βραβεύτηκε επίσης και από τη Διεθνή ένωση λογοτεχνών της Αθήνας και πολύ πρόσφατα έλαβε ένα από τα βραβεία στον διαγωνισμό ποίησης που διοργάνωσε η Ελληνική πνευματική κίνηση ΕΠΝΕΚ της Νοτίου Αφρικής. Μέχρι σήμερα έχει εκδώσει 4 ποιητικές συλλογές, μία σε Κυπριακή διάλεκτο και 3 σε νέα Ελληνικά. Ένα μυθιστόρημά με τίτλο «Το μενταγιόν της ευτυχίας» και ακολουθεί το δεύτερο με τίτλο «Η απαγωγή» . Έπειτα από 44 χρόνια ξενιτιάς τα κατάφερε να γυρίσει πίσω στην μικρή της πατρίδα και κλείνει με μια στροφή από το ποίημά της «χωριό μου » Στο χώμα σου για να θαφτώ, χωριό μου αγαπημένο Το ξένο χώμα είναι βαρύ και πάντα θα΄ναι ξένο.

This Post Has 2 Comments

  1. Λένε πως ο χρόνος ήταν γιατρειά… και καλώς ή κακώς κάπου έχουμε δίκιο. Εξαιρετικές εικόνες γεμάτες συναίσθημα

Αφήστε μια απάντηση