Ποίημα
Ρώτησα το βλέμμα σου
μήπως με είδε κάπου.
Και μου απάντησε
Πολύ μακριά,
στων άλλων τις θλίψεις.
Στις αμφίβολες σκέψεις,
στις απρόβλεπτες θυσίες,
στις αδιάφορες σιωπές,
στις φυλακισμένες επιθυμίες,
στις κενές αναμνήσεις.
Ρώτησα το βλέμμα σου
που έκανα το λάθος.
Και μου απάντησε.
Αφέθηκες στον ίλιγγο της πτώσης.
Δεν άκουσες τις σιωπές που σου μιλούσαν.
Χαμογελούσες χωρίς να επιθυμείς.
Εγκλωβίστηκες σε ώρες κενές.
Ταξίδεψες σε ζωές χαμένες,
γεμίζοντας μια ζωή με βουβές κραυγές.
©2023 Αμαλία Κέντρου
Αρθρογράφος – Ποιήτρια – Συγγραφέας
Δεν παρακρατούμε τα δικαιώματα