Άρθρο – ” Εσύ Φταις ” –

Άρθρο. . .

Όλα ξεκινάνε από το σπίτι.
Από τί μπορεί να παράγετε ένας δυνάστης;
Δεν χρειάζεται να είμαστε ιδιαίτεροι και ειδήμονες για να γνωρίζουμε την καρδιά του προβλήματος. Είναι σύνηθες φαινόμενο σε πολλά σπίτια να επικρατεί η βασιλεία ενός πατέρα αυταρχικού – η ιδιαίτερα κτητικού – και μιας μητέρας η οποία υποκύπτει διαρκώς στους κανόνες του , χωρίς το δικαίωμα να πάρει θέση. Ασφαλώς , οι ρόλοι μπορούν να είναι αντίστροφοι. Όμως η πλειοψηφία δείχνει τον άντρα ως τον κύριο αίτιο .
Η δυναστεία όπως η βασιλεία κληρονομείτε .
«Ο παππούς μου ήταν αυστηρός, η γιαγιά τον φοβόταν»
«Ο πατέρας μου έτρωγε πολύ ξύλο μικρός»
«Η μάνα μου δε φώναξε ποτέ στον πατέρα μου. Ούτε εσύ θα αντιμιλάς σε εμένα»
«Εμένα δεν μου αρέσει αυτό που κάνεις»
Αυτές είναι μερικές φράσεις ή όπως λέμε σήμερα red flags, οι οποίες μπορούν να μας φανερώνουν τον χαρακτήρα ενός κτητικού – έστω – ανθρώπου.
Ένας δυνάστης δεν παραδέχεται ποτέ την αδυναμία του ως λάθος. Αντιθέτως έχοντας ζήσει την παράνοια του πατέρα και την υποταγή της μάνας, έχει αποστηθίσει το αντικείμενο αυτό ως άρτιο. Επιβεβαιωμένα, μετά από φόνους και από πολλά επείγοντα περιστατικά που έχουν σημειωθεί, η ιστορία επαναλαμβάνεται μέσα στον χρόνο.
Ένας δυνάστης ελκύει τα θύματα του ως τρυφερός και καλοπροαίρετος σύντροφος, ως τη στιγμή που θα βεβαιωθεί ότι μας ελέγχει συναισθηματικά. ‘Έχει την ικανότητα να μας εγκαταλείψει – οποιαδήποτε στιγμή – και να μας δημιουργήσει την εντύπωση ότι φταίμε αποκλειστικά εμείς και μόνο εμείς.
Φυσικά επιστρέφουν. Πάντα θα επιστρέφουν για να σιγουρευτούν ότι η λεία μένει στη θέση της. Θα επιστρέψουν με όρους και απαιτήσεις και θα έχουν αποφασίσει και για τους δυο σας προτού καν μιλήσετε. Αυτό το αισχρό επάγγελμα το βαφτίζουν αγάπη, έρωτα, σχέση ανάλογα τι ψάχνει το θύμα.
Πιέζονται χωρίς ιδιαίτερο λόγο και ζηλεύουν με τον ίδιο ακριβώς τρόπο. Ζητάνε τον πλήρη έλεγχο, ενώ δε δέχονται να δίνουν αναφορές. Μάλιστα χρησιμοποιούν φράσεις όπως:
‘Εγώ είμαι ο άντρας. Δεν σου χρωστάω αναφορά’.
Γιατί πολύ απλά του ανήκετε αλλά δεν σας ανήκει.
Κάπως έτσι ξεκινά η όλη κατάσταση. Εν έτη 2023 σ΄έναν κόσμο εξελιγμένο, αντικρίζουμε θύματα ξυλοδαρμού και δολοφονημένες συντρόφους.
Είναι στο χέρι μας να σπάσουμε αυτό τον κλοιό, να προσέχουμε πως μεγαλώνουμε τα παιδιά μας και να μην τους μεταφέρουμε δικά μας τραύματα. Μεγαλώνουμε τους αυριανούς γονείς και συζύγους. Ας τους μάθουμε τουλάχιστον να είναι άνθρωποι.

 ©2023 Μαρία Μίγκλη

Αρθρογράφος – Συγγραφέας