Ποιητική Διάθεση – Ένα καινούργιο αύριο –

Ποιητική Διάθεση

Με δύο τρόπους ζεις την ζωή σου!
Σαν να μην είναι τίποτα, και σαν να είναι τα πάντα.
Τίποτα δεν είναι επιφανειακό.
Αν δούμε την ευρύτερη εικόνα,
τα πάντα συμβαίνουν για εμάς και όχι σε εμάς.
Όταν κοιτάς τον ορίζοντα, είναι όμορφος,
επειδή επιτρέπεις στον εαυτό σου να δει πίσω και μέσα από την εικόνα.
Αντιμετωπίζω την κάθε μέρα όπως έρχεται,
σαν χρόνο δανεικό.
Μαχητής της ζωής, ερωτευμένος μαζί της, δέχομαι την κάθε στιγμή
ως ανταπόδοση της αγάπης μου για αυτή.
Όταν τα πράγματα δεν πάνε καλά,
σκέφτομαι πως υπάρχει λόγος για ότι συμβαίνει.
Όταν όλα χαμογελούν, λέω πως εγώ το κατάφερα.
Εγωισμός;
Παίρνω βαθιές ανάσες πριν η κάθε μέρα απογειωθεί.
Κάποτε, θέλω απλά ένα χέρι δίπλα στο δικό μου,
κάποτε λίγη αγάπη , λίγο χρόνο παραπάνω.
Η ζωή δεν μου χαρίζεται,
Είναι δανειστής και ενίοτε τοκογλυφεί
παριστάνοντας το φιλαράκι ασφαλείας.
Με αφήνει να χάνομαι στα ηλιοβασιλέματα,
να θαυμάζω την παλέτα της ανατολής,
Και όταν αποξεχνιέμαι μυρίζοντας το γιασεμί,
μου παίρνει πίσω τον χρόνο που μου δάνεισε.
Εναλλάσσονται οι μέρες με τις νύχτες, οι εποχές,
η ήβη με το γήρας , και εγώ διαβάτης , δίπλα στις ανθισμένες κερασιές.
Σήμερα ίσως δεν έχω τίποτα ή ίσως ένα όνειρο, μπορεί και δυό.
Θέλω ένα αύριο,
πριν την μετωπική σύγκρουση με το διάζωμα του χρόνου,
πριν πέσει σε κώμα η φαντασία.
Βλέπω τη ζωή μέσα από τον ωκεανό στα μάτια σου,
κι όταν ναυαγός ζητήσω διαφυγή,
μου στέλνει πειρατές η ζωή ,για να με σώσουν.
Όταν το σήμερα γίνει χτες,
εγώ θα ζητώ ένα καινούργιο αύριο, κι ένα άλλο, κι ένα άλλο,
και θα το ζητώ, λες και η ζωή μου το χρωστάει…

©2023 Κτενά Ρούλα

Αρθρογράφος – Ποιήτρια