Ποίημα
Δρόμο χάραξε η ελπίδα
πάνω στο χαμόγελό σου.
Τον βαδίζω για να φτάσω
μες στον κόσμο τον δικό σου.
Βγάλε με απ’ τη μοναξιά μου,
δώσε μου διέξοδα.
Να χρεώσω την καρδιά μου
με αγάπης έξοδα.
Μες στα μάτια σου
φωτάκια άναψες ελπίδα μου.
Στη νουβέλα της καρδιάς μου
γίνε ηρωίδα μου.
Κράτησε τον πρώτο ρόλο,
σαν πρωταγωνίστρια
και σε μένα δώσε λόγο
να είσαι αγωνίστρια.
Να κερδίζεις κάθε μάχη
στο πεδίο της αγάπης.
Μια καρδιά δεν έχει άγχη,
στη δική μου έτσι να΄ρθεις.
©2023 Δημήτριος Μονιός
Αρθρογράφος – Ποιητής

Καλή Χρονιά
Πολύ καλό