Ποίηση – Σ υ μ φ ι λ ί ω σ η –

Ποίημα

Πάντοτε φίλοι ήτανε
η καρδιά κι η λογική μου
γιατί η κάθε απόφαση
ήταν μόνο δική μου.

Πολύ με πλήγωσες ζωή
κι εγώ με τη σειρά μου
σε μάτωσα κι ας πόναγα
μα βρήκα τη χαρά μου.

Σε ότι πρόσταζε η καρδιά
η λογική γελούσε
γιατί της ψευτοηθικής
τους νόμους αψηφούσε.

Σε δρόμους επερπάτησα
που ήταν γυαλιά σπαρμένοι
σε κάθε μάχη πίστευα
μια νίκη περιμένει.

Γουλιά γουλιά εχόρτασα
και πόνο και φαρμάκι
μα σε έζησα παλιοζωή
με μπόλικο μεράκι.

Ντροπή, λέγαν οι φίλοι μου
με μία ζήση χάλια
αλλά στις ανομίες μου
τους τρέχανε τα σάλια!!!

 ©2023 ΔΕΣΠΩ ΠΗΛΑΒΑΚΗ

Αρθρογράφος – Ποιήτρια