Ποίηση – Στου τρένου το σταθμό –

Ποίημα

Τα όνειρα σκορπίσανε
και πήραν λάθος δρόμο
και γω με άλλο όνομα οδό και αριθμό.
σ΄ένα σκοινί ακροβατώ.
Ενάντια στο νομό
και βήμα βήμα έρχομαι
στου τρένου το σταθμό.

Μα το ρολόι έχει πάψει να γυρνά.
Έχεις αργήσει και η ώρα δεν περνά.

Σταθμός Λαρίσης
Ώρα τρεις.
Τι να σου πω τι να μου πεις
Τα σ΄αγαπώ είναι σαφώς ξεπερασμένα.
Σταθμός Λαρίσης ώρα οχτώ
Ψάχνω το θάρρος μου να βρω
και να πιστέψω πως μπορώ χωρίς εσένα.

Σ΄ένα ταξίδι κάποια άγονης γραμμής.
Σ΄ένα βαγόνι από όνειρα γεμάτο.
Δυο ξεχασμένοι μαθητές
μίας εκδρομής.
Σε κάποια οδό μιας συνοικίας
στο Μοσχάτο…

©2023 Vagelis Fragiadakis

Αρθρογράφος – Ποιητής

Βαγγέλης Φραγκιαδάκης

ΑΡΘΡΟΓΡΑΦΟΣ - ΠΟΙΗΤΗΣ - Ονομάζομαι Βαγγέλης Φραγκιαδάκης, γεννήθηκα το 1966, τελειόφοιτος δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, ενώ υπήρξα φοιτητής για δυόμιση χρόνια στο ΤΕΙ Ηρακλείου στο τμήμα Τουριστικών Επιχειρήσεων. Παρότι δούλεψα στον τομέα εστίασης στην αγαπημένη μου Κρήτη, αποφάσισα ν΄ανοίξω τους ορίζοντες μου και να ταξιδέψω, έτσι μου δόθηκε η ευκαιρία να γνωρίσω υπέροχους τόπους, ξεχωριστούς ανθρώπους, τις συνήθειες, τα ήθη και τα έθιμα τους και επίσης να δοκιμαστώ σε πολλές δουλειές, από βοηθός μάγειρα και σερβιτόρος, μέχρι έμπορος επίπλων και επαγγελματίας παίχτης του πόκερ. Η ζωή μια περιπέτεια με χιλιάδες εμπειρίες που με σφυρηλάτησαν, με διαμόρφωσαν για να φτάσω σήμερα να έχω στο πλάι μου μια υπέροχη οικογένεια, μια αγαπημένη σύζυγο και δυο παιδιά που καμαρώνω γι΄αυτά. Το ταξίδι της δημιουργικής γραφής δεν έχει πολλά χρόνια που ξεκίνησε, μια εσωτερική ανάγκη ν΄αφεθώ από τα ταξίδια της ζωής, στα ταξίδια της ψυχής, μου έδειξε τον δρόμο της πένας. Ο αναγνώστης των κειμένων μου θα διακρίνει τις επιρροές μου από τους όμορφους τόπους που περπάτησα, ενώ οι αναμνήσεις μου ακόμη κουβαλούν το άρωμα τους.

This Post Has One Comment

Αφήστε μια απάντηση